Gra w palanta | Palant game, Opatów circa 1934

Jeden z obrazów Majera Kirszenblata ilustrujących zabawy chłopców żydowskich (zob. także np. MPOLIN-M1971) – w tym przypadku grę w palanta. W rzeczywistości przedwojennego miasteczka niedostępne były sklepowe zabawki czy akcesoria sportowe, więc musieli posługiwać się własną wyobraźnią i tym, co było w ich zasięgu, aby je stworzyć. Do palanta wykorzystywali jedynie dwa kamienie i dwa kije, a za piłeczkę służyły im orzechy, guziki, pestki od czereśni, drewienka czy skorupki ślimaków. Jak pisał o grze w palanta malarz: „Zacząłem w nią grać jako mniej więcej sześciolatek i grałem do czasu, gdy mogłem już brać udział w meczach piłki nożnej, w wieku około dziesięciu, jedenastu lat” (M. Kirshenblatt, B. Kirszenblatt-Gimblett, „Nazywali mnie Niesforny Majer. Żydowskie dzieciństwo w Polsce przed Zagładą. Wspomnienia malowane”, Warszawa 2023).

Małgorzata Bogdańska-Krzyżanek