Kafel piecowy z wizerunkiem Hieronima II Schlicka

Kafel przedstawia czeskiego arystokratę, hrabiego Jeronýma II. Šlika, znanego lepiej ze zniemczonej wersji nazwiska – Hieronim Schlick (1494–1551). Syna Kacpra II, hrabiego Bassano-Weisskirchena z ostrowskiej linii Schlicków i Elżbiety z Gutštejna (niem. von Guttenstein) ukazano z profilu, w stroju charakterystycznym dla mody dworskiej pierwszej połowy XVI wieku. Ubrany jest w sajan – renesansowy kaftan z szerokim wycięciem, pod którym widoczna jest marszczona koszula. Na ramiona zarzuconą ma szubę – luźne okrycie wierzchnie podbijane zwykle futrem. Jego głowę zdobi modny wówczas beret ze strusim piórem.

W pierwszej połowie XVI wieku ród Schlicków należał do najbardziej wpływowych rodzin w Czechach. Około 1516 roku w ich dobrach niedaleko Karlowych Warów odkryto bogate złoża rudy srebra. Stefan Schlick (1487–1526), starszy brat Hieronima, założył tam kopalnię i hutę srebra, a następnie uzyskał od króla Ludwika II Jagiellończyka (1506–1526) zgodę na otwarcie własnej mennicy i bicie srebrnej monety o wartości odpowiadającej guldenowi reńskiemu. Monety emitowane w latach 1519–1528 nazywano Joachimsthalerami od nazwy miasta Sankt Joachimsthal (obecnie Jáchymov), założonego przez Stefana na miejscu osady górniczej. Z czasem ich nazwę skrócono do formy talar, od której pochodzi znane dziś na całym świecie słowo dolar. Po zaginięciu Stefana Schlicka w 1526 roku w bitwie z Turkami pod Mohaczem wybijano monety z imieniem jego brata – Hieronima, z datą 1527. Po oficjalnym uznaniu Stefana za zmarłego w 1528 roku nowy władca Czech, Ferdynand I (1503–1564), odebrał rodzinie Schlicków przywilej emitowania własnych monet. Wolno im było wybijać wyłącznie monety królewskie. Decyzja ta wynikała między innymi ze zmiany wyznania i zagorzałego propagowania luteranizmu przez Schlicków, przez co Jachymow stało się jednym z najważniejszych ośrodków protestantyzmu w Czechach.

Monik Frankowska-Makała