Miniatura z portretem kobiety

Miniatura to obraz małych, a niekiedy bardzo małych rozmiarów. Zazwyczaj był to portret, wykonywany w formie biżuteryjnej, np. jako medalion lub stanowiący wieczko modnych tabakier. Malowano je na kości (także słoniowej), porcelanie, emalii, pergaminie akwarelami, temperą lub gwaszem. Początki tego rodzaju malarstwa sięgają XV wieku, ale największą popularność osiągnęło w XVIII i XIX wieku. Wraz z rozwojem techniki i wynalezieniem dagerotypu zanikło zainteresowanie miniaturami.

Owalnego kształtu miniatura przedstawia siedzącą postać kobiety w ujęciu do pasa, z głową wyraźnie zwróconą w lewą stronę. Twarz o mlecznej karnacji, z prostym nosem i pełnymi różowymi ustami. Duże szare oczy i  łuki ciemnych brwi są wyraźnym akcentem twarzy nieznajomej. Ciemne włosy zaczesane po obu stronach policzków ułożone są w fale i przykryte cieniutką matylką, cienką, tiulową chustką. Wpięto w nie dwie bladoróżowe róże z lewej strony głowy. Aksamitna suknia o skromnym kroju i niewielkim dekolcie z wyłożonym białym, koronkowym kołnierzem utrzymana jest w ciemnym granatowym kolorze. Pomiędzy okrągłymi końcami kołnierzyka wpięta srebrna broszka zdobiona pośrodku czerwonym kamieniem. Rękawy ozdobione haftem w kolorze złota biegnącym wokół ramion. Gorset sukni ciasno opina ciało kobiety, długie rękawy nieco luźniejsze, a od pasa widoczne marszczenia spódnicy. Talia kobiety podkreślona jest metalowym, złotym ornamentowanym pasem z okrągłą klamerką. W tle portretu widoczne oparcie tapicerowanego mebla, na którym siedzi. Różowy materiał w roślinne wzory podkreśla fakturę sukni i jej głęboki kolor. Tłem portretu jest kremowy kolor i faktura artystycznego papieru zwanego „słoniowym”. To pięknie dopracowana miniatura, w której łatwo daje się dostrzec malarski kunszt autora, czyli austriackiego malarza o niemieckim pochodzeniu Johanna Petera Kraffta, którego dzieła zdobią europejskie muzea.