50 fenigów

1 kwietnia 1921 roku zarząd gminy Darłówko – niegdyś odrębnej miejscowości stanowiącej nadbałtycki kurort, a obecnie nadmorska część miasta Dałowa – postanowił, wprowadzić na rynek kolejne wydanie pieniędzy zastępczych o wartościach 20 i 50 fenigów. Prawdopodobną przyczyną takiej decyzji było wyczerpanie się nakładu podobnych nominałów z czerwca poprzedniego roku.

Podobnie jak w przypadku poprzednich wydań w celu obniżenia kosztów produkcji obu bonom nadano identyczne rozwiązania graficzne. Różniły się natomiast fotografiami wkomponowanymi w rewersy, przedstawiającymi nieco inne ujęcia lokalnego portu oraz kolorem papieru. Bon wartości 20 fenigów wydrukowano na czerwonobrązowym, zaś 50 fenigów na jasnozielonym papierze ze znakiem wodnym pod postacią odcisku sita papierniczego. Bony uwierzytelniono okrągłą tuszową pieczęcią Zarządu Gminy Darłówko w kolorze fioletowym, odbitą na awersie. Co ciekawe, przy drugiej emisji zrezygnowano z nominału wartości 5 fenigów, który dodrukowano jeszcze w lipcu 1920 roku. Prawdopodobnie postępująca inflacja wyeliminowała konieczność używania takich nominałów.

Nowe wydanie, tak jak wszystkie poprzednie emisje pieniędzy zastępczych Darłówka, wydrukował zakład Alberta Mewesa w Darłowie. Mewes prowadził firmę zajmującą się szeroko rozumianymi usługami drukarskimi. Oprócz druku książek wykonywał również różne zlecenia dla firm i odbiorców prywatnych drukując wizytówki, katalogi, firmowe broszury i papiery listowe, formularze rachunków, zaproszenia i innego rodzaju druki ulotne. Ponadto zajmował się dystrybucją książek, papieru, artykułów piśmienniczych oraz gazet. Niestety nie jest znany projektant darłóweckich pieniędzy zastępczych. Biorąc jednak pod uwagę wszechstronność zakładu Alberta Mewesa, nie jest wykluczone, że on sam był autorem omawianych bonów.

Mieszko Pawłowski