Pływak do takli łososiowej

Pływaki do takli łososiowych, tak zwane koby, służyły do utrzymywania zestawu hakowego, czyli takli, w toni wodnej oraz sygnalizowania pojawienia się w nim ryb. Narzędzie o kształcie prostopadłościanu, wykonane z drewna iglastego, zostało w większości zasmołowane na kolor czarny – włącznie z zaostrzonym czubkiem. Drugi koniec pomalowany został natomiast czerwoną farbą. W zaostrzonej końcówce wywiercono otwór, przez który przechodzi bambusowe ucho z przywiązanym do niego sznurem. Brak jednak krętlika, który miał uniemożliwiać skręcanie się sznurka przymocowanego do pływaka. Na jednym z boków, z niewiadomych przyczyn, został za to wbity gwóźdź. Choć tego typu sprzęt często oznaczano merkami, na prezentowanym egzemplarzu nie znaleziono takiego oznaczenia własnościowego.

Takle stawia się w pasie przybrzeżnym otwartego morza w miesiącach jesiennych, a wyciąga wiosną. Trzeba kontrolować je prawie codziennie, zbierać złowione ryby oraz zmieniać przynęty. Miejsce zastawienia takli oznakowywało się bojami z czerwonymi chorągiewkami.

Omawiany egzemplarz był przeznaczony do takli łososiowej. Do zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie zakupiono go w 1949 roku od rybaka z Darowa. W kolekcji Etnografii Pomorza znajdują się w sumie 3 takle i 2 pływaki.

Małgorzata Kłosińska-Grzechowiak