Ansicht auf Stargard vom Mühlen Berge | Panorama Stargardu ze Wzgórza Młyńskiego

Widok Stargardu ujęto z podwyższonego punktu obserwacyjnego, z łagodnego Wzgórza Młyńskiego położonego na północny wschód od miasta. Otoczona drzewami zabudowa średniowiecznego miasta sąsiaduje z się przedmieściami rozbudowującymi się wzdłuż drogi prowadzącej na północny zachód w stronę Szczecina. Po niebie płyną ku wschodowi kłębiaste obłoki. Dwa gotyckie kościoły wyróżniają się pośród budynków: Mariacki po lewej stronie przedstawienia i św. Jana po prawej. Widocznych jest też kilka elementów średniowiecznego systemu obronnego: brama Wałowa – na bliższym planie, a w głębi jedna z dwóch baszt – Morze Czerwone lub Baszta Tkaczy. Przed kościołem św. Jana jaśnieje smukła Baszta Białogłówka. Na prawo wznoszą się dwie wieżyczki Bramy Młyńskiej, wychodzącej za przedmieścia, gdzie pola ciągną się po horyzont.

Poniżej Wzgórza Młyńskiego rozciągają się łąki, jego stok zaś porastają krzewy, trawy i rośliny kwietne. Przejeżdża tamtędy wóz drabiniasty zaprzężony w dwie pary koni, prowadzony przez woźnicę w ciemnym kaftanie i jasnych spodniach jadącego na karym koniu tylnej pary. Na wozie, oparty o drabie stoi tyłem do widza rosły mężczyzna w ciemnym ubraniu i kapeluszu – zapewne rolnik.

Malowniczy widok jest typowym romantycznym ujęciem jakie zamieszczano w albumach i luźnych arkuszach chętnie nabywanych przez miejscowych odbiorców do dekoracji mieszkań, jak i przez turystów jako pamiątka. Rycina jest wzorowana na wcześniejszych kompozycjach. Wzorzec wprowadził do ikonografii Stargardu F. Fiesser około 1820 roku. Według jego rysunku Wilhelm Hendess wykonał litografię, którą wydał w 1823 roku berliński zakład Königliche Lithographische Institut. W 1831 roku powtórzyła kompozycję koszalińska firma Lithographische Anstalt C.G. Hendessa, założona przez Carla Gotlieba Hendessa (1766-1831).

Ewa Gwiazdowska-Banaszek