Kompozycja 12 

W kolekcji Muzeum Narodowego w Szczecinie znajduje się siedemnaście prac Tadeusza Eysymonta (1924–1991). Niedatowana Kompozycja 2 oraz Kompozycja 12 (1960-1963) to reprezentatywne obrazy artysty, który od lat 50. XX wieku eksperymentował z fakturą, kolorami. Od tego czasu w jego twórczości zaczynają również dominować formy nieprzedstawiające. Powstaje wówczas seria Kompozycje, składająca się z obrazów oznaczonych numerami. Prawie równolegle z Kompozycjami powstają kolejne cykle: Konstrukcje i Rytmy, a w 1962 rozpoczyna się seria Ślady. Widać w nich, że artysta rozwija zainteresowanie nurtem informel, malarstwem materii, eksperymentuje z różnymi technikami i materiałami pozamalarskimi. Jego obrazy charakteryzuje skłonność do budowania kompozycji elementami piętrzącymi się i rytmicznie zróżnicowanymi, materialność faktury oraz prawie monochromatyczna kolorystyka utrzymana w gamie tonacji ziemi, którą przełamują akcenty barwnych plam.

Historyczka sztuki Maria Łopuch tak pisze o malarstwie Tadeusza Eysymonta: „(…) tworząc na styku ważnych nurtów dwudziestowiecznej plastyki, abstrakcji, malarstwa materii, orientacji konstrukcyjno-wizualnej, utrzymał się w granicach obrazu.(…) istotą działania artysty był eksperyment, szukanie nowych sposobów wyrazu i materiałów. (…) Poruszał się na granicy malarstwa i rzeźby nieustannie tę granicę przekraczając – doklejał, zdrapywał, lutował, wygniatał, rzeźbił".

Tadeusz Eysymont studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (1948–1952) w pracowniach Juliusza Studnickiego (1906–1978), Jacka Żuławskiego (1907–1976) i Stanisława Michałowskiego (1915–1980). W 1953 przyjechał do Szczecina, gdzie razem z kolegami i koleżankami z uczelni stworzył tak zwaną Grupę Sopocką. W Szczecinie mieszkał i pracował do końca życia. Jego liczne prace można podziwiać w wielu polskich muzeach i galeriach, a także przestrzeni publicznej Szczecina.

Marlena Chybowska-Butler