Bogurodzica Bogolubska

Historia powstania wizerunku Bogurodzicy Bogolubskiej sięga XII w. Andrzej, wnuk księcia Włodzimierza Monomacha, przenosząc w 1155 r. z Wyszogrodu do Suzdala ikonę Bogurodzicy Hodigitrii (zwanej później Włodzimierską), został w niewyjaśniony sposób zatrzymany w pobliżu Włodzimierza nad Klaźmą. Bogobojny książę, zrozumiawszy to dziwne wydarzenie jako znak, rozpoczął modlitwę, w czasie której ukazała mu się Bogurodzica i nakazała pozostawić ikonę Hodigitrii we Włodzimierzu, zaś na miejscu objawienia wybudować świątynię. Po czym wzniósłszy w geście modlitewnym ręce ku niebu Boża Rodzicielka przyjęła błogosławieństwo Chrystusa, który ukazał się w tym momencie. Wypełniając rozkaz, książę pozostawiwszy ikonę Bogurodzicy Hodigitrii we Włodzimierzy nad Klaźmą, a w miejscu objawienia pod miastem ufundował cerkiew ku czci Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy. Do świątyni kazał namalować obraz Bogurodzicy w postaci, w jakiej ujrzał Ją w cudownym objawieniu – stojącej ze zwojem w prawej ręce i zwróconej ku Zbawicielowi. Miasto wyrosłe przy sanktuarium Andrzej nazwał Bogolubowo na znak, że jest ono wybrane przez Bogurodzicę. Od tego czasu księcia Andrzeja zaczęto nazywać Bogolubskim. Ikony Bogurodzicy Bogolubskiej są znane w różnych wariantach, zawsze na nich pojawia się sylwetka bogobojnego księcia w modlitewnej pozie przed Bogurodzicą i błogosławiący ich Chrystus.

Teresa Bagińska-Żurawska https://orcid.org/0000-0002-9243-3967