Kara Licinniusa Crassusa

W pałacowym, otwartym wnętrzu przedstawiono scenę kary Marka Licyniusza Krassusa, członka I triumwiratu Rzymu. Kompozycja podzielona niemal diagonalnie i wertykalnie. Po lewej stronie obrazu na pierwszym planie przedstawiono tron na podwyższeniu, na którym siedzi starszy brodaty mężczyzna. Tron umieszczony za kolumną z wielobarwnego marmuru oraz pod baldachimem. Po prawej scena kary i śmierci wodza i generała rzymskiego, który zlekceważył złe wróżby i pożałował funduszy na doposażenie legionów rzymskich, dlatego został pokonany przez Partów. Ci schwytawszy go i wiedząc o jego majętności i chciwości ukarali go wlewając płynne złoto do gardła, po czym kpiąc zapytali się, czy mu smakuje. Ukazuje ona przywiązanego do krzesła mężczyznę w tunice i kirsie al'antica, z głową odchyloną do tyłu. Na ziemi obok krzesła widoczne berło i czaprak. Przed nim żołnierz w stylizowanej zbroi i tunice al'antica czerpakiem na długim trzonku wlewa mu płynne złoto do gardła. Inny mężczyzna umieszczony za więźniem trzyma szczypcami lejek. Wokół i za dekoracyjnym fotelem niczym tron ukazano tłum zebranych ludzi przypatrujących się okrutnemu widowisku. Wśród nich postaci żołnierzy. Pod fotelem na niewielkim podwyższeniu złocony napis: " LICYNIVS CRASSVS ". Na drugim planie w centrum przedstawienia widoczny mały piec z otwartym paleniskiem pilnowanym przez mężczyznę z miechem, który dogląda ognia i garnca z gotującym się złotem. W tle, na trzecim planie pejzaż z ruinami miasta stylizowanego na antyczne. Obraz malowany cienkimi i delikatnymi warstwami z przewagą kolorów tonacji czerwono - ugrowej i zieleni malachitowej. Kompozycja była jedną z 9 Exempla iustitiae, czyli przykłady sprawiedliwości związane z nieuchronnością kary, wymierzaniem sprawiedliwości oraz ze skutkami stronniczych wyroków i przekupstwa, były częstymi tematami podejmowanymi w dekoracjach malarskich w gmachach użyteczności publicznej i tam, gdzie odbywały się sądy. Obraz stanowi fragment dekoracyjnego fryzu malarskiego w Ławie Trzech Króli, która od 1533 do 1588 roku pełniła funkcję Ławy Sądowej.