Dzbanek

Dzban najprawdopodobniej z kompletu toaletowego-umywalnianego, wykonany w odlewie z kredowobiałego fajansu, zdobiony kalkomanią w różano-kwiatowe gałązki, luźno rozmieszczone na powierzchni naczynia. Forma dzbana zapożyczona ze sposobu formowania materiałów płóciennych. W naczyniu wyróżnia się kulisty brzusiec, który od stopki i szyi oddziela oryginalne przewężenie, plastycznie naśladujące ściągnięcie, tj. zmarszczenie materiału poprzez miękką, różową wstążkę opasującą brzusiec dołem i górą. Wstążka przeciągnięta jest pomiędzy czterema pionowymi szlufkami występującymi tak w partii stopki, jak i szyjki. Stopa bardzo niska, rozszerzona. Szyjka kielichowato rozwarta i rozfalowana sześcioma wygięciami, z których jedno stanowi ujście wylewu dzbanka. Na osi wylewu umiejscowione warkoczowe ucho, które od górnego odcinka szyjki opada łagodnym łukiem w dół. Na powierzchni brzuśca i szyjki rozmieszczone kompozycje kwiatowo-bukietowe oraz drobne gałązki, będące fragmentami tychże kompozycji, utrzymane w jasnej, pastelowej gamie kolorystycznej: różowo-żółto-zielono-niebieskiej. Niektóre fragmenty kwiatowej dekoracji występują na szyjce zarówno od zewnętrznej, jak i wewnętrznej strony. Odwrocie dzbanka zaopatrzone w dużą, drukowaną sygnaturę – Sarreguemines.

Joanna Kluz