50 fenigów

W 1922 roku – prawdopodobnie równolegle – ukazały się w Słupsku dwa komplety bonów kolekcjonerskich, których tematem była kariera wojskowa feldmarszałka królestwa Prus, księcia Gebharda Leberechta Blüchera von Wahlstatt (1742–1819). Bony zaprojektował niemiecki grafik, autor wielu serii bonów kolekcjonerskich miast Marchii, Śląska i Pomorza z lat 1921 i 1922, Willi „Horsa” Lippert (1898–1981). Wydrukowała zaś głogowska firma Flemming & Wiskott A. G., znana nie tylko z licznych produkcji pieniędzy kolekcjonerskich.

Emitentem jednego kompletu była Sparkasse der Stadt Stolp (Miejska Kasa Oszczędności w Słupsku). Posiadał on dwa wydania różniące się rodzajem papieru, mające ponadto odmiany wynikające z umieszczenia na nich lub braku oznaczenia serii oraz numeru kontrolnego. Drugi komplet firmowała słupska Kaffeehaus Reinhardt (Kawiarnia Reinhardt) – jedno z najwytworniejszych miejsc spotkań towarzyskich w Słupsku przed I wojną światową. Kawiarnia posiadała 500 miejsc, a także 4 stoły bilardowe dla amatorów tej gry. Lokal mieścił się na ówczesnej Ringstrasse 3 (obecnie ulica Anny Łajming 3), gdzie również i dzisiaj mieści się restauracja oraz piwiarnia. Wydanie Kawiarni Reinhardt niemające żadnych odmian jest obecnie bardzo rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów.

Scena na rewersie 50-fenigowego bonu edycji Miejskiej Kasy Oszczędności w Słupsku, podobnie jak umieszczony tam herb Szwecji, nawiązuje do epizodu z początku kariery wojskowej sportretowanego feldmarszałka. Książę Blücher podczas wojny siedmioletniej będąc na służbie szwedzkiej, na którą wstąpił wraz z bratem wbrew woli rodziny, dostał się do niewoli pruskich huzarów i stanął przed ich ówczesnym dowódcą Wilhelmem von Belling (1719–1779). Ten zaś, spokrewniony z Blücherem przez małżeństwo, namówił go do wstąpienia do służby pruskiej i wkrótce mianował swoim adiutantem. Był to początek kariery Blüchera w Regimencie Huzarów w Słupsku. Hulaszczy tryb życia długo jednak spowalniał jego wojskowe awanse.

 Mieszko Pawłowski