treść serwisu

Maria Kleofasowa

figura ołtarzowa

Nota popularyzatorska

Późnogotycka kobieca figura wyróżnia się niezwykłą elegancją i stylizacją głowy. Portretowe ujęcie wyniesione na smukłej szyi i zwieńczone efektownie marszczonym czepcem wielkości monarszej korony zachwyca również wpatrzonych w matkę chłopców, trzymanych w ramionach. Maria Kleofasowa zgodnie ze średniowieczną tradycją chrześcijańską ukształtowaną i rozpropagowaną przez ówczesne legendy należała do rodziny Marii z Nazaretu, której korzenie sięgały królewskiego rodu Dawida. Urodzona z drugiego małżeństwa świętej Anny była przyrodnią siostrą Marii i ciotką Jezusa. Miała czterech synów, z których trzech: Jakub Młodszy, Szymon i Juda Tadeusz zostali uczniami Chrystusa, stąd nazywana jest również matką apostołów. W sztuce późnego średniowiecza przedstawiana była w ramach motywu nazywanego Rodziną Marii, ukazującego trzy pokolenia jej krewnych.

Maria Kleofasowa z Suliszewa niegdyś umieszczona była w retabulum ołtarzowym, gdzie towarzyszyły jej centralna figura Anny Samotrzeć i trzecia z córek Anny – Maria Salome. Wizerunki kobiece, w nietypowy sposób zostały wyodrębnione z motywu Rodziny Marii, i ukazane w formie samodzielnych figur. Tym samym zmieniło się nadrzędne dla tego rodzaju ikonografii znaczenie, z rodzajowo-dydaktycznego – akcentującego rolę świętej rodziny jako wzorca zachowań na symboliczne. Z matek bohaterów historii zbawienia kobiety stały się przede wszystkim świętymi niewiastami, patronkami wyniesionymi na ołtarze. Maria Kleofasowa ubrana zgodnie z modą z końca XV wieku z szykownie wystylizowaną głową jawi się jako postać wyjątkowa. Kobieca tematyka ołtarza, związana z macierzyństwem i poświęceniem w imię idei zbawienia oraz portretowe ujęcie świętej w stroju wytwornej damy sugerują okoliczności fundacji, być może związanej z zamożnym pomorskim rodem von Borck, który w 1518 roku nabył Suliszewo od Zakonu Krzyżackiego.

Rzeźba prezentowana jest na wystawie stałej Misterium Światła. Sztuka średniowieczna na Pomorzu, wraz z Anną Samotrzeć (MNS/Szt/57) i Marią Salome (MNS/Szt/58).

Kinga Krasnodębska



Sygnatury i napisy:

Nalepka/naklejka;napis: na odwrocie poniżej osi poziomej; okrągła pieczęć czerwonym tuszem, obok napis odręczny czerwoną kredką: MUZEUM POMORZA ZACHODNIEGO | Poz. Inw. | Nr. 121

Informacje o obiekcie

Informacje o obiekcie

Autor / wytwórca

warsztat szczeciński (czynny około 1510-1530)

Wymiary

cały obiekt: wysokość: 80.5 cm, szerokość: 24.5 cm

Rodzaj obiektu

rzeźba, element ołtarza, figura, przedmiot sakralny

Technika

rzeźbienie, polichromia, złocenie

Tworzywo / materiał

drewno lipowe, farba, złoto

Pochodzenie / sposób pozyskania

przekaz

Czas powstania / datowanie

około 1520

Miejsce powstania / znalezienia

powstanie: Pomorze Zachodnie, region historyczny (Europa); znalezienie: Suliszewo (województwo zachodniopomorskie, powiat drawski)

Właściciel

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Numer identyfikacyjny

MNS/Szt/59

Lokalizacja / status

obiekt na ekspozycji Muzeum Narodowe w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3, Szczecin

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
asd