Męczeństwo św. Piotra

Piotr apostoł, uznawany za pierwszego papieża Kościoła, odbył liczne misje ewangelizacyjne po śmierci Chrystusa, w tym w Rzymie. Według tradycji został tam skazany na śmierć męczeńską w czasie prześladowań chrześcijan przez cesarza Nerona. Na szczecińskim obrazie cesarza reprezentuje dostojnik wyróżniony buławą – symbolem władzy. Piotr zginął prawdopodobnie na Wzgórzu Watykańskim, do którego odnosi się wzniesienie porośnięte trawą ukazane w tle. Ukrzyżowano go głową w dół, ponieważ uznał, że nie jest godny umrzeć tak jak Chrystus. W pobliżu miejsca jego śmierci, gdzie został pochowany, Konstantyn Wielki wzniósł pierwszą bazylikę watykańską, która stała się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych chrześcijan.

W przedstawieniu wyraźny jest kontrast między modnymi i kolorowymi strojami oprawców, a skromną szatą świętego Piotra. Ciekawe jest również przedstawienie jednej z postaci w turbanie, a także Nerona z ozdobnym tasakiem o zakrzywionej głowni przy boku. Takie nakrycie głowy i broń były typowe dla kultury tureckiej. Przenoszą one historię z I wieku do czasów po upadku Konstantynopola (1453). Gdy obraz malowano, tureckie Imperium Osmańskie było postrzegane jako największy wróg chrześcijan i ogromne zagrożenie dla Europy.

Obraz pierwotnie należał do zespołu malowideł ukazujących żywot św. Piotra w obrębie nastawy ołtarzowej o nieznanym pochodzeniu. Stylistycznie reprezentuje twórczość warsztatów frankońskich. Na Pomorze trafił dopiero w połowie XIX wieku. W 1850 roku został ofiarowany do kościoła św. Antoniego Padewskiego w Buku przez ówczesnego właściciela majątku Rzędziny (Nassenheide), któremu przysługiwało prawo patronatu nad bukowską świątynią. Obecnie prezentowany jest na wystawie stałej Muzeum Narodowego w Szczecinie Misterium Światła. Sztuka średniowieczna na Pomorzu.

Kinga Krasnodębska