Alfred I Potocki

Alfred Potocki, pierwszy ordynat łańcucki, wnuk księżnej marszałkowej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej, syn Jana Potockiego i Julii z Lubomirskich, brat Artura Potockiego z Pałacu pod Baranami. Właściciel łańcuckiego zamku, który znając ogromny wkład swojej babki w budowanie splendoru tej siedziby podążał jej śladem kontynuując nie tylko prace na terenie posiadłości, ale także wniósł niemały wkład w rozwój miasta. Jego staraniem majątek staje się ordynacją, czyli niepodzielną schedą przechodzącą z ojca na syna lub na najstarszego z rodu w przypadku braku męskiego potomka.

Portret przedstawia hrabiego Potockiego, siedzącego w tapicerowanym fotelu. Wydaje się, jakby mężczyzna przysiadł na chwilę wracając lub podążając na jakieś oficjalne spotkanie, o czym świadczy jego ciemny ubiór składający się z ciemnego fraka, białej koszuli i białej kamizelki. Pod złamanym kołnierzykiem ciemny krawat zawiązany w kokardę. Na jednym ramieniu założony granatowy płaszcz z futrzanym podbiciem. Druga ręka oparta łokciem o stół z widoczną, rzeźbioną jedną nogą i granatowym blatem. Szare oczy mężczyzny, zbliżone kolorem do przyprószonych siwizną włosów, patrzą wprost na widza. W prawym rogu ciemnozielona kotara z grubej tkaniny tworzy fragment tła. Pozostałe tło stanowi cieniowany brąz z wyraźnie zaznaczoną rozjaśnionym tonem głową portretowanego Potockiego.

Portret hrabiego Potockiego namalował Jan Tabiński, malarz, urodzony we wsi Markowa pod Łańcutem, który kształcił się w Akademii Krakowskiej, pracował w Łańcucie i Rzeszowie.