Der Vulkan in Stettin: Die Werft. | Wulkan w Szczecinie: stocznia

Tematem ilustracji wyciętej z czasopisma jest industrialny rozwój Szczecina, a pierwowzorem drzeworytu był obraz pruskiego marynisty Willy’ego Stöwera (1864–1931).

Kompozycja przedstawia ogólny widok zakładów AG Vulcan Stettin (1851–1945) od strony Odry. Po prawej stronie znajduje się zabudowa złożona z kilku podłużnych hal fabrycznych i budynków gospodarczych, nad którymi wznoszą się dymiące kominy oraz siedziba dyrekcji z wieżyczką o podwieszonym ganku obiegającym górną kondygnację. Wieżę wieńczy maszt z powiewającą flagą. Obok hal znajduje się pochylnia, a na niej kadłub statku w budowie. Prace stoczniowe odbywają się także w kilku innych miejscach przesłoniętych przez jednostki stojące przy nabrzeżu. Na lewo od dwumasztowca o jasnym, smukłym kadłubie, stanowiącego punkt centralny przedstawienia, unosi się pływający dźwig, a dalej mniejszy żaglowiec z dźwigiem oraz dok pływający ze statkiem w środku. Nurtem Odry natomiast przepływa barka wioząca trzy kontenery, łódka wiosłowa oraz mały holownik.

Grafika ukazała się w zeszycie 7 „Die Gartenlaube” z 1889 roku, publikowanym przez Verlag Ernst Keils Nachfolger. Ówczesnym redaktorem ilustrowanego tygodnika był Alfred Kröner (1861–1922), a właścicielem wydawnictwa jego ojciec Adolf Kröner (1836–1911), który w 1884 nabył lipskie przedsiębiorstwo po zmarłym założycielu Ernście Keil'u (1816–1878). Czasopismo skierowane do niemieckiej klasy średniej było jednym z pierwszych magazynów o masowym zasięgu. Docierało nawet do niemieckojęzycznych społeczności w Afryce i Ameryce Południowej. Sukces zawdzięczało przekrojowym tematom z obszaru kultury, sztuki i nauki, ale też artykułom obyczajowym. Od momentu powstania w 1853 roku do wygaszenia w 1944 wielokrotnie zmieniało właścicieli. Nie oparło się też wpływom politycznym. Mimo to do dziś pozostaje bogatym źródłem wiedzy historycznej o kulturze niemieckiej.

Ewa Gwiazdowska-Banaszek