Odbieranie sobotniego czulentu od piekarza | Saturday picking up tcholent the noon meal from the baker, Opatow circa 1934

Jeden z obrazów, w których Majer Kirszenblat utrwalił zwyczaje panujące wśród społeczności żydowskiej w przedwojennym Opatowie. „Przy cieplejszej pogodzie – wspominał Majer Kirszenblat – nosiłem chałki i ciasta matki do upieczenia u piekarza, na pieczenie w domu było bowiem za gorąco. W piątkowe popołudnie około trzeciej piekarz kończył już pracę, piec jednak nadal był gorący. Wtedy odbierałem nasze wypieczone chałki i ciasta na piątkową kolację i przynosiłem to, czym mieliśmy się posilać w sobotę – kawę i mleko na śniadanie oraz czulent na obiad. Czulent to potrawa z fasoli, kartofli i mięsa. […] Wszystko gotowało się powolutku przez noc w piekarskim piecu, gorącym jeszcze od piątkowych wypieków. W szabas nie wolno rozpalać ognia, korzystanie z pieca, który po prostu trzyma ciepło, jest jednak dozwolone” (M. Kirshenblatt, B. Kirszenblatt-Gimblett, „Nazywali mnie Niesforny Majer. Żydowskie dzieciństwo w Polsce przed Zagładą. Wspomnienia malowane”, Warszawa 2023)

Małgorzata Bogdańska-Krzyżanek