Mikrolit, zbrojnik typu trójkąt

Zbrojnik pochodzi z wielokulturowego stanowiska, zlokalizowanego na wyspie Radolin w Szczecinie, na którym odkryto zabytki z różnych okresów epoki kamienia.

Nazywane również mikrolitami, zbrojniki to kategoria wytworów charakterystyczna dla mezolitu. Często mają formy silnie zgeometryzowane, o dużej powtarzalności kształtów. Z tego powodu są traktowane jako formy wyznacznikowe dla określeń kulturowych i chronologicznych. Długie trójkąty są na przykład charakterystyczne dla środkowego mezolitu, a trapezy łączy się przede wszystkim z późnym mezolitem. Mikrolity wykorzystywane były głównie jako elementy strzał, stanowiąc zadziory lub czubki grotów. Najczęściej oprawiane były w drewniane lub kościane ostrza posiadające rowek, czyli pazę, w którą wciskano zbrojniki i dodatkowo zabezpieczano dziegciem, żywicą lub innym klejem. Stosowane były w zestawach najczęściej od 3 do 5 egzemplarzy, choć znane są przykłady strzał zbrojonych nawet 10 mikrolitami. Innym, choć dużo rzadszym sposobem wykorzystania zbrojników jest osadzanie ich w sztyletach lub nożach.

Mikrolit z Radolina to wydłużony trójkąt wykonany na wiórze naciskowym z krzemienia kredowego bardzo wysokiej jakości. Zarówno forma, jak i technika przygotowania półsurowca pozwalają datować zabytek na środkowy mezolit, przypadający na lata od 7800 do 7000 przed naszą erą.

Michal Adamczyk