Anclam

Niewielkich rozmiarów widok portu w Anklam, położonego nad Pianą, pochodzi przypuszczalnie z albumu wydanego z myślą o miłośnikach rodzinnej ziemi, jak i turystach. Przedstawia sylwetkę miasta rysującą się na horyzoncie rozległej równiny, przez którą płynie rzeka szeroko rozlana pośród podmokłych łąk.

Nad średniowieczną zabudową górują dachy i wieże dwu gotyckich kościołów. Pośrodku wznosi się kościół Św. Mikołaja, patrona żeglarzy, po prawej stronie zaś kościół Mariacki, w pobliżu którego widać budynek ratusza z wieżyczką – symbolem władzy municypalnej. Po lewej stronie wznosi się Brama Kamienna (Steintor) – jedyna widoczna budowla będąca elementem średniowiecznego systemu obronnego. Po prawej, wzdłuż nabrzeża stoi zwarty szereg budynków o różnych kubaturach. Na rzece panuje mały ruch. Środkiem nurtu płynie jacht, zza którego widoczne są liczne maszty statków stojących w porcie, a za nim mała łódka lokalnego wędkarza. Blisko brzegu stoi dwumasztowa łódź ze zrzuconymi żaglami.

Rysownik, fotograf i litograf czynny w latach 1846–1888 w Amsterdamie, Theodor Brüggemann (1822–1888) w rysunku poprzedzającym rycinę zastosował kompozycję typową dla XVII-wiecznego malarstwa holenderskiego, w której dwie trzecie partii kompozycji zajmuje nieboskłon. Przez chmury ocieniające rzekę pada na miasto szeroki snop światła słonecznego. Pod jego wpływem fasady domów położonych nad Pianą jaśnieją bielą ścian. Światłocień ujawnia również symboliczny charakter przedstawienia, w którym cień kojarzony jest z trudami podróży, obszary oświetlone światłem zaś znajdują się w przybrzeżnej strefie bezpieczeństwa.

Autor ryciny, artysta pruski Hans Fincke (1800-1849) tworzył widoki miast i pejzaży w technikach miedziorytu, stalorytu, akwaforty i akwatinty.  Rytował według rysunków architekta Karla Friedricha Schinkla (1781-1841), czy malarza Wilhelma Krausego (1803–1864). 

Ewa Gwiazdowska-Banaszek