skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
Szukaj

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
Klucz hakowy i klucz piórowy na dwuogniwowym łańcuchu - ujęcie z góry; Zestaw kluczy połączonych dwoma owalnymi, żelaznymi ogniwami składa się z większego klucza hakowego i mniejszego piórowego. Klucz hakowy wykonano z żelaznego pręta. Jeden koniec rozklepano na płask i następnie zwinięto w esowate uszko, umożliwiające zawieszenie na kółku. Drugi koniec najpierw zagięto pod kątem nieomal prostym, a samą końcówkę jeszcze raz zagięto ponownie pod kątem prostym w tej samej płaszczyźnie. Zachowany w całości, z niewielkimi ubytkami korozyjnymi, zakonserwowany. Mniejszy klucz o lasce utworzonej ze zwiniętej w rurkę blachy żelaznej, na jednym końcu ma koliste uszko, a na drugim rozklepane pióro zaopatrzone w dwa wycięcia.

Klucz hakowy i klucz piórowy na dwuogniwowym łańcuchu

nieznany

1176 — 1200

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Miska klepkowa - ujęcie z przodu; Miska klepkowa zachowana w całości, nieco uszkodzona i zdeformowana, zakonserwowana, zbudowana z wielu elementów: dna, 10 klepek oraz obręczy spajającej klepki złożonej z podwójnego zwoju łyka. Dno koliste, ze ściętą ukośnie krawędzią, umieszczoną w wyciętych specjalnie w dolnej części wewnętrznych stron klepek, otworach, zwanych wątorami. Klepki spojone zostały obręczą z łyka, umieszczoną w zagłębieniach wyciętych w zewnętrznych ich stronach.

Miska klepkowa

nieznany

1201 — 1225

Muzeum Narodowe w Szczecinie

kufel kamionkowy z Duingen - Ujęcie z boku; Cylindryczny kufel o szarym czerepie, pokryty warstwą brązowego szkliwa. Zdobiony aplikacjami w formie dookolnych linii rytych, wypukłymi punktami i aplikacją herbu: tarcza herbowa dwupolowa, dzielona w słup, w każdym polu umieszczony został sześciopłatkowy kwiat, zaś całość zwieńczona jest koroną z perłami. Brzeg przygotowany do mocowania cynowej pokrywki, obecnie brakującej.

Kufel kamionkowy z Duingen

nieznany

1700 — 1800

Muzeum Narodowe w Szczecinie

dzban fajansowy z ptakami - Ujęcie z przodu; Dzban o baniastej formie z wyodrębnionym, lekko rozchylonym na zewnątrz wylewem i śladem po taśmowatym uchu z prawej. Dolna część stożkowato zwęża się w kierunku płaskiego dna. Pokryty szarobiałym szkliwem cynowym. Dekoracja podszkliwna – kobaltowa w niebieskim i manganowa w fioletowym kolorze: fale na wylewie, roślinność, ptaki i stylizowane skały na brzuścu oraz u podstawy sześć poziomych koncentrycznych linii. Sklejony z fragmentów. Poniżej największej wydętości brzuśca ślad po oderwanym uchu – jego dolnej części. Górna część ucha doczepiona była do wylewu, którego fragmentu akurat brak. Znaczne ubytki widoczne głównie w wylewie, drobne także w górnej części brzuśca i u podstawy.

Dzban fajansowy z ptakami

nieznany

około 1740 — 1760

Muzeum Narodowe w Szczecinie

talerz w stylu porcelany kraak - Ujęcie z tyłu; Okrągły talerz pokryty białym szkliwem z niebieską dekoracją. Kołnierz podzielony na osiem pól (4 białe i 4 niebieskie) z naśladownictwem chińskich motywów: ujętego w owalną rezerwę pojedynczego kwiatu przypominającego chryzantemę w polach niebieskich i nieokreślonego motywu w polach białych. Lustro zdobi roślinny ornament z żurawiem. Spód pokryty bezbarwnym szkliwem ołowiowym.

Talerz w stylu porcelany kraak

nieznany

1625 — 1650

Muzeum Narodowe w Szczecinie

misa malowana z kwiatem - Ujęcie z przodu; Misa o szerokim, pogrubionym wylewie i załamanych ściankach. W całości pokryta pobiałą. Wnętrze dekorowane jasnobrązową i zieloną angobą. W centrum wielopłatkowy kwiat i tulipany otoczone geometrycznym ornamentem i ośmioma pierścieniami. Kołnierz talerza zdobi motyw fali.

Misa malowana z kwiatem

nieznany

1640 — 1660

Muzeum Narodowe w Szczecinie

talerz w stylu Wesera - Ujęcie z przodu; Okrągły, głęboki talerz o płaskim dnie i wyodrębnionym, rozchylonym dość płasko kołnierzu. Czerep ceglasty z wnętrzem pokrytym pobiałą. Dekoracja malowana glazurami w dwóch kolorach. Centralnie umieszczona na dnie rozeta otoczona jest pięcioma koncentrycznymi liniami. Kołnierz zdobią naprzemienne czerwone i zielone faliste linie. Zewnętrzna powierzchnia naczynia surowa, z widocznymi zaciekami szkliwa i odciskami palców.

Talerz w stylu Wesera

nieznany

1600 — 1650

Muzeum Narodowe w Szczecinie

łopata drewniana - Ujęcie z boku; Łopata z litego drewna. Przedmiot został wykonany z jednego fragmentu drewna. Część pracująca lekko wygięta, o prostych bokach, ma drobne uszkodzenia przedniej krawędzi powstałe prawdopodobnie w procesie użytkowania. Nieco asymetryczne ustawienie trzonka oraz nieregularne krawędzie świadczą o tym, że pierwotnie była ona zapewne szersza. Trzonek ułamany, ustawiony został pod kątem w stosunku do części pracującej, co ułatwiało posługiwanie się tym narzędziem.

Łopata drewniana

nieznany

1175 — 1200

Muzeum Narodowe w Szczecinie

koło drewniane - Ujęcie z dołu; Jest to jeden segment z pierwotnie pięcioczęściowego koła szprychowego. Obręcz ma postać w przekroju zbliżoną do prostokąta, krótszym bokiem dotykającym podłoża. W segmencie zachowały się dwie szprychy, przechodzące na wylot przez obręcz, i wchodzące drugim końcem w, obecnie nie zachowaną, piastę. Poszczególne element koła łączone są kołkami, z jednym zachowanym i gniazdem po drugim widocznym naprzeciwległym końcu segmentu. Zabytek został zakonserwowany.

Koło drewniane

nieznany

1150 — 1175

Muzeum Narodowe w Szczecinie

grzebień jednostronny - Ujęcie z przodu; Grzebień z zębami po jednej stronie, zbudowany z 6 płytek ustawionych obok siebie i przymocowanych za pomocą nitów wykonanych ze stopu miedzi do okładzin obejmujących płytki zębate z obu stron. Okładziny, o łukowatym grzbiecie i płaskiej podstawie, są nieco krótsze niż płytki i posiadają zdobienie w postaci pionowych, zdwojonych linii rytych. Środkowa para linii jest dokładnie pionowa, a kolejne są coraz bardziej nachylone dołem do środka grzebienia. Zewnętrzne krawędzie skrajnych płytek, pozbawione zębów w tej części, są pionowe.

Grzebień jednostronny

nieznany

1175 — 1200

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 27 obiektów

zobacz wszystkie obiekty

Kolekcje

2
zobacz wszystkie

Ścieżki edukacyjne

6
zobacz wszystkie

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd