skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
Szukaj

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
List napisany na maszynie na pojedynczej tzw. czystej karcie, treść na jednej stronie. Podpis autora również na maszynie do pisania, nie odręczny. Pierwsza część listu dotyczy traktatu handlowego polsko-francuskiego, zapewne nie tyle zawarcia (22.05.1937, zanim powstał ,,Głos Gospodarczy''), ile ratyfikacji (10.02.1938, https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19380100061/O/D19380061.pdf), co pozwala datować list na początek 1938 roku, zapewne - połowę lutego.Na temat niektórych osób wymienianych w drugiej, poświęconej sprawom prywatnym części listu, nie dysponujemy bliższymi informacjami, możemy przypuszczać - ze względu na obracanie się Trossa, publicysty także filmowego, w środowisku filmowym (zob. np. Monika Talarczyk, „«Czarne skrzydła» START-u w niebyłej historii przedwojennego polskiego kina, w: ,,Szklane domy. Wizje i praktyki modernizacji społecznych po roku 1918’’, red. J. Kordjak, Wydawnictwo Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2018, s. 124).), że ,,Olek'' to prawdopodobnie Aleksander Bachrach (1911-1979, prawnik, po wojnie profesor nadzwyczajny w Instytucie Państwa i Prawa PAN; o nim zapewne mowa jest również w innych listach Pesy Frydlender, później Kern), a ,,Ford'' to (jak w liście MPOLIN-A50.1.80) zapewne Karol Ford (1908-1989, publicysta, krytyk filmowy).Treść: Drogi Tadziu. Otrzymałeś zapewne depeszę, którą dzisiaj od Ciebie wysłaliśmy. Chodzi o to, abyś porozumiał się – koniecznie jeszcze dzisiaj – z radcą Ambasady Francuskiej w Warszawie, który teraz jest w Paryżu w sprawie zawarcia traktatu handlowego polsko-francuskiego. Musisz się z nim koniecznie porozumieć w sprawie poparcia naszego specjalnego wydania, poświęconego zagadnieniom gospodarczym Polski i Francji. Byłoby wskazane, abyś zdołał od niego otrzymać pismo polecające[,] za pomocą którego Ty we Francji[,] a my na miejscu zbieralibyśmy materiały ogłoszeniowe do tego numeru. Oczywiście musisz to zrobić jak najszybciej, ponieważ czas ucieka[,] a do wydania numeru pozostaje dni ledwo kilkanaście. O ile Ci się uda[,] poproś go o artykuł, podobnie staraj się zebrać materiał redakcyjny wśród dziennikarzy i przedstawicieli sfer gospodarczych Francji o możliwościach i sposobach porozumienia gospodarczego obu zaprzyjaźnionych mocarstw, terenach osiedleńczych dla Polaków w koloniach francuskich, pożyczce dla Polski, stosunkach handlowych francusko-polsko-rumuńskich itp. O tym[,] coś załatwił[,] zawiadom nas natychmiast pocztą lotniczą, tak abyśmy już w poniedziałek mogli ewentualnie rozpocząć prace nad oprawianiem numeru. Sapienti sat [w wer. polskiej łacińskiej sentencji Titusa Macciusa Plautusa: mądrej głowie dość dwie słowie]… Te[ra]z o sprawach prywatnych. Czyś dostał list od Forda. Przysięgał na wszystkie świętości, że wysłał do Ciebie list z wskazaniem, gdzie masz odebrać forsę. Podobno list ten wysłał zaraz po otrzymaniu przeze mnie twojego. W każdym bądź razie, o ile coś od niego otrzymasz[,] to będzie to równe temu, jakbyś znalazł coś na ulicy. Wczoraj była 6 rocznica ślubu Olków. Moim zdaniem jest to już stanowczo za długi okres dla ich małżeństwa, ponieważ – o ile mnie się zdaje – znudził mu się ten związek. Olek łapczywie wypytuje mnie o adresy najrozmaitszych panienek chętny na dokonanie „grzeszków”. U Henia sytuacja nie jest najlepsza. Chłopiec stracił pracę i kręci się bez zajęcia. Żyje z kilkudziesięciu złotych wypłacanych mu tytułem zasiłku przy ZUPPU [Zakładach Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych]. Oczywiście możesz sobie wyobrazić[,] w jakich warunkach Henio teraz żyje. Deczka urodziła syna. Ema też ma syna. Jednym słowem ruszyło się. Po co nie wiem. Atmosfera bowiem nie jest przyjemna. Czytasz zapewne w prasie polskiej przemówienia p.min. Romana [Antoni Roman – minister przemysłu i handlu w rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego] na temat uzdrowienia handlu[,] podo[b]nie też znane są Ci zapewne uchwały Komisji Importowej. W adwokaturze też bez zmian. Wesoło. Napisz co ty robisz i jakie są Twoje zamiary na najbliższą przyszłość. Postaraj się wyjechać do Ameryki i zabierz mnie tam ze sobą. TROSS.

List do Tadeusza Perla

Tross, Seweryn

1938

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Świadectwo Wstąpienia na Uniwersytet Warszawski na nazwisko Józefa Finkla. Dokument składa się z 2 stron (bifolium). Na górze pierwszej strony dokumentu widnieje godło Uniwersytetu Warszawskiego oraz nazwa uczelni. Poniżej nazwa dokumentu „Świadectwo Wstąpienia”. Poniżej znajduje się informacja o czasie, w jakim uczęszczał na zajęcia wydziału lekarskiego (1915-1918). U dołu dokumentu widnieją podpisy Rektora, Dziekana, Sekretarza oraz pieczęć uczelni (po lewej stronie). Po otwarciu dokumentu widoczny jest wykaz ocen z poszczególnych przedmiotów z nazwiskami prowadzących je wykładowców (umieszczony w tabeli). U dołu 3 strony (na końcu) znajduje się pieczątka uczelni. Gdy rozpoczęła się II wojna światowa, Józef Finkiel przekazał to, co miał najważniejsze – dyplomy szkolne i uniwersyteckie zaprzyjaźnionej rodzinie Błachowiaków (darczyńców). Sam udał się do Warszawy. Błachowiakowie zakopali dokumenty w ogrodzie. Józef Finkiel nigdy się po nie jednak nie zjawił. Zginął w zagładzie. Rodzina darczyńców po wojnie odkopała dokumenty i przechowała je w nadziei, że kiedyś uda się odnaleźć krewnych dra Finkla.

Świadectwo Wstąpienia na Uniwersytet Warszawski Józefa Finkla

Uniwersytet Warszawski (Warszawa; 1816- )

1918-05-15

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Widocznych na zdjęciu jedenaście osób w górnym rzędzie, pięć w środkowym – drugim od góry, siedem w dolnym środkowym i trzy w przednim. Dwie osoby są oznaczone na wysokości szyi kropką - osoba określona w podpisie jako Rynan u góry, autor opisu na dole. Istnieje pewne podobieństwo osoby na dole do Hilela Poznera, zwłaszcza z wizerunku ze zdjęcia w kolekcji - 1.64. Być może to młodszy brat Eljasz (wiemy o nim, że urodził się w 1918), który opisałby swoje zdjęcie i oznaczył - w sposób typowy dla wysyłanego komuś korespondencyjnie zdjęcia - i przesłał w liście do starszego o 7 lat brata do Palestyny? Nie wiemy, kim byłby dla niego Rynan. Możliwe jednak, że zdjęcie należy do grupy zachowanych przez Manię Żelazną.Krawędzie proste, zdjęcie obramowane marginesem.Na rewersie pod podpisem widoczne ołówkowe oznaczenie: 5

Fotografia młodzieży, w grupie osoba opisana jako Rynan (nazwisko nieznane) | Koledzy i koleżanki

nieznany

1918 — 1939

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Awers. Fotografia wykonana w ramach Programu Operacyjnego Polska cyfrowa – projekt www.muzeach

Fotografia braci (?) Kurców

nieznany

ca 1930

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

lico; Rysunek przedstawiający popiersie króla Maciusia Pierwszego bez korony. Chłopiec ma na sobie czerwoną marynarkę z wyłożonym na nią białym kołnierzykiem.

Maciuś bez nakrycia głowy

rysunek

Chmielewska, Iwona

2017

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

skrzypce - Muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych (skrzypce). Instrument wykonany został z dwóch rodzajów drewna. Pudło rezonansowe złożone z dwóch, lekko wygiętych płyt, które łączą ze sobą boczki. Wierzchnia płyta została wykonana z drewna świerkowego, dolna i boczki z jaworowego. Na bokach każdej z płyt korpusu rezonansowego (około połowy wysokości) znajdują się nacięcia w kształcie ,,c’’ (talia), co nadaje mu charakterystyczny dla tego instrumentu kształt. Na górnej płycie umieszczone są 2 otwory rezonansowe w kształcie litery ,,f’’ (efy). Do górnej części pudła rezonansowego przymocowana jest szyjka, na niej znajduje się gryf, a całość kończy komora kołkowa z główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Skrzypce mają cztery struny podparte na podstawku (zwanym też mostkiem), które napinane są za pomocą kołków. Mostek znajduje się pomiędzy otworami rezonansowymi w górnej płycie (efami). Instrument wyposażony jest w podbródek – profilowaną nakładkę umieszczoną u dołu podła rezonansowego, po jego lewej stronie. Podbródek wykonany jest z drewna i pomalowany na kolor czarny.

Skrzypce

nieznane

XVIII wiek, XIX wiek

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

skrzypce z futerałem i dwoma smyczkami - Muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych (skrzypce) z futerałem i dwoma smyczkami. Instrument wykonany został z dwóch rodzajów drewna. Pudło rezonansowe złożone z dwóch, lekko wygiętych płyt, które łączą ze sobą boczki. Wierzchnia płyta została wykonana z drewna świerkowego, dolna i boczki z jaworowego. Na bokach każdej z płyt korpusu rezonansowego (około połowy wysokości) znajdują się nacięcia w kształcie ,,c’’ (talia), co nadaje mu charakterystyczny dla tego instrumentu kształt. Na górnej płycie umieszczone są 2 otwory rezonansowe w kształcie litery ,,f’’ (efy). Do górnej części pudła rezonansowego przymocowana jest szyjka, na niej znajduje się gryf, a całość kończy komora kołkowa z główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Skrzypce mają cztery struny podparte na podstawku (zwanym też mostkiem), które napinane są za pomocą kołków. Mostek znajduje się pomiędzy otworami rezonansowymi w górnej płycie (efami). Instrument wyposażony jest w podbródek – profilowaną nakładkę umieszczoną u dołu pudła rezonansowego, po jego lewej stronie. Podbródek wykonany jest z drewna i pomalowany na kolor czarny. Futerał wykonany jest z tektury. Jego wierzchnia strona obciągnięta została tkaniną w kolorze ciemnozielonym. Wewnątrz wyściełany został tkaniną welurową w kolorze khaki. Futerał jest sztywny. Jego kształt odpowiada kształtowi instrumentu. Zewnętrzne krawędzie futerału zostały wzmocnione skórzaną taśmą. Jest wyposażony w skórzany uchwyt oraz metalowy zamek i zatrzaski umieszczone po jednej ze stron. Po przeciwnej stronie umieszczone zostały dwa metalowe zawiasy umożliwiające otwieranie wieka. Dwa analogiczne smyczki składają się z drzewca (podłużnego i cylindrycznego fragmentu twardego drewna), przyczepionego do ich krawędzi długiego włosia (końskiego) oraz śruby naciągowej (żabki) umieszczonej na jednym z końców każdego z nich.

Skrzypce z futerałem i dwoma smyczkami

nieznane

XIX wiek, XVIII wiek

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Zamek puszkowy, żelazny z klamką i trzpieniem do jej osadzenia. Kształt puszki zamka prostokątny, zniszczone zewnętrzne rogi. Dziurka od klucza widoczna tylko na tylniej ściance puszki. Z jednej strony do zamka przylega prostokątna, płaska listwa wystająca na dole poza koniec puszki. Zachowana klamka, wąska, zakończona półokrągle oraz wystający z drugiej strony trzpień zakończony ostro.

Zamek do drzwi

nieznane

1. połowa XX wieku

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Widelec mosiężny, platerowany nowym srebrem, z czterema zębami, z czego dwa ułamane. Rączka o przekroju trapezoidalnym, z wyraźnie wyodrębnionym uchwytem o kształcie trapezoidalnym i prostym, poprzecznym zwieńczeniu z zaokrąglonymi rogami, bez zdobień.

Widelec

nieznane

1. połowa XX wieku

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Łyżka mosiężna, platerowana nowym srebrem, duża, mocno pogięta. Trzonek płaski cienki, z wyraźnie wyodrębnionym, trapezoidalnym uchwytem o prostym, poprzecznym zwieńczeniu, bez ornamentów. Plater prawie całkowicie starty.

Łyżka

Fabryka Wyrobów Srebrnych i Platerowanych Józef Fraget (Warszawa; 1824-1945)

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Znaleziono 551 obiektów

zobacz wszystkie obiekty

Kolekcje

40
zobacz wszystkie

Ścieżki edukacyjne

6
zobacz wszystkie

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd