treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
Data do:
Era
Wiek:
+
Rok:
+

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
łyżka wazowa - Ujęcie z dołu; Rokokowa łyżka wazowa o puklowanej powierzchni i falistym brzegu, z rytowaną podwójną linią przy krawędzi. Pukle wydzielone czterema parami repusowanych esowatych linii. Trzonek płaski, o asymetrycznym, falistym wykroju. Uchwyt wydzielony przewężeniem, na końcu rozszerzający się i wygięty lekko w górę. Na środku w owalnym polu głowa gryfa w koronie pomiędzy cyframi, obok z prawej cecha warsztatowa mistrza I*F TIM

Łyżka wazowa

Timm, Johann Friedrich

około 1750 — 1770

Muzeum Narodowe w Szczecinie

S/Mal/562/ML - Scena zaśnięcia Maryi: na łożu okrytym wzorzystymi tkaninami spoczywa Maryja. Otoczoną nimbem głowę ma opartą na poduszce, oczy zamknięte, dłonie skrzyżowane na piersi. W nimb wpisany jest monogram maryjny. Maryja ubrana jest w ciemnobłękitną suknię i czerwony maforion. Za marami stoi Chrystus. Spogląda na Maryję, a na lewym ramieniu trzyma jej duszę (ukazaną jako niemowlę w powijakach, z nimbem), podtrzymując ją prawą dłonią. Głowę Chrystusa otacza nimb krzyżowy z wpisanym monogramem. Chrystus ubrany jest w czerwony chiton ze złotym stichosem i złocisty (modelowany złotymi kreskami) himation. Postać Chrystusa otacza ciemnozielona mandorla, na tle której nad jego głową znajduje się monogram, a po bokach widnieją półprzezroczyste postacie anielskie, trzymające zapalone świece. Ponad mandorlą unosi się serafin. Przed łożem Maryi zilustrowana jest apokryficzna scena: Archanioł Michał, ukazany jako skrzydlaty wojownik w pancerzu, odciął mieczem dłonie Żyda Jefoniasza, który chciał przewrócić mary. Żyd ubrany jest w długą ciemną szatę i jasną chustę zarzuconą na głowę i ramiona. Wokół łoża Maryi zgromadzonych jest jedenastu apostołów i kobieta w czerwonym maforionie: przy głowie Maryi czuwa św. Piotr (siwy, z kadzielnicą w prawej dłoni), a u jej stóp czuwa św. Paweł (z prawą dłonią przy twarzy). Za apostołami widnieje tłum  wiernych, w pierwszym rzędzie widocznych jest czterech biskupów (w zdobionych krzyżami felonionach i omoforionach) oraz dwóch duchownych w orarionach. Być może są to piewcy Zaśnięcia Maryi – bp. Kosma z Maiumy, Jan Chryzostom, Jan Damasceński, Jakub Sprawiedliwy, Dionizy Areopagita lub Tymoteusz z Efezu. Horyzont zamyka widok budynku o dwóch skrzydłach połączonych murem, ze szczytami z motywami barokowymi. W centrum górnej strefy, w ciemnej, podtrzymywanej przez dwóch aniołów mandorli zasiada Maryja, otoczona promienistą glorią (aniołowie mają un

Zaśnięcie Maryi

nieznany

1601 — 1700

Muzeum Narodowe w Lublinie

garnek z kabłąkowym uchem - Ujęcie z przodu. Garnek uformowany na kole garncarskim z gliny o jasnej barwie (z nieznaczną ilością tlenków żelaza). Dno lekko zaznaczone przechodzi w pękaty brzusiec zakończony wlewem z kołnierzem wygiętym mocno na zewnątrz. Do krawędzi wlewu przymocowane taśmowe ucho. Szkliwo w tonacji szarej na powierzchni licowej i wewnątrz naczynia. Malatura wykonana naszkliwnie - odręcznie oraz stemplem przedstawiającym wielbłąda. Brzusiec w dolnej partii i pod kołnierzem zdobiony liniami falistymi. Jego środkowa część zdobiona pionową linią falistą z kropkami po obu jej stronach naprzemiennie ze stemplem z wielbłądem. Każdy z motywów powtórzony po cztery razy. Ucho zdobione grubymi kreskami. Całość malatury w kolorach niebieskim i zielonym .

Garnek z kabłąkowym uchem

nieznany

1891 — 1910

Muzeum Narodowe w Szczecinie

młynek modlitewny wraz z tekstem modlitewnym - Ujęcie z boku z prawej; Klepsydrowy, ręczny młynek modlitewny z uchwytem w formie tulejki w kształcie ściętego, wydłużonego stożka składający się z się z pięciu elementów oraz arkusz z tekstem modlitewnym. Mosiężny pąk lotosu u szczytu, kościano-mosiężna, klepsydrowa część z łańcuszkiem i inskrypcją oraz mosiężna podkładka tworzą bęben młynka. Poniżej znajdują się trzy kolejne elementy: niewielka, kościana podkładka, mosiężny uchwyt, z którego wystaje ostry, stalowy szpikulec oraz zwitek papieru z drukowanym tekstem w tybetańskim piśmie o czarnym kolorze, w sześciu rzędach. Młynek ozdobiono kamieniami pokrytymi niebieską emalią oraz motywami ślimacznicy, roślinnym, stylizowanych przecinków, zaokrąglonych linii i okręgów, zlokalizowanymi na mosiężnej powłoce bębna. Wymienione wzory wykonano z niklowanej blaszki mosiężnej, pociętej na drobne paseczki, przypominają zdobienie granulacją. Na kościanej części bębna wyrzeźbiono dwa razy słowa mantry:

Młynek modlitewny wraz z tekstem modlitewnym

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

krzyż pasyjny - Ujęcie z przodu; Drewniany, czerwony krzyż pasyjny, usytuowany na białej, dwustopniowej, kwadratowej podstawie ozdobionej ciemnym malowanym wzorem półkolistych form i liści, której krawędzie pokryto czerwoną farbą. Bogato dekorowany białymi i fioletowymi wzorami kwiatowymi i obłymi liniami, dodatkowo boki ramion krzyża zostały ozdobione plastycznym falistym motywem w kolorze srebrnym, którego krawędzie podkreślono czerwoną farbą. W jego centralnej części umieszczono wykonaną z formy głowę cierpiącego Chrystusa w koronie cierniowej, nad nią zaś postać gołębia i napisane na prostokątnej plakietce czarnym tuszem litery I.N.R.I. Całość wypełniono rozlicznymi atrybutami i symbolami męki pańskiej, takimi jak: serce, tunika, kielich, kogut, zielona drabina, zielone włócznie (?), szczypce i młotek. Narożniki między skrzyżowanymi ramionami krucyfiksu udekorowano czterema koralowymi różami oraz czterema potrójnymi promieniami w kolorze pomarańczowym.

Krzyż pasyjny

nieznany

1978

Muzeum Narodowe w Szczecinie

ujęcie 3/4

Flakon na herbatę z pokrywą

nieznany

1662 - 1722?, 1723 - 1735?

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

awers

Talerz

nieznany

2. poł. XVIII

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

awers

Talerz

nieznany

2. poł. XVIII

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Amfora dwuucha - ujęcie z przodu; Dwuczęściowe naczynie, w którym baniasty brzusiec przechodzi w niską stożkowata szyjkę, a dno o płaskiej podstawie jest niewyodrębnione. Zaopatrzone jest w dwa taśmowate i kanelowane ucha umieszczone na przełomie brzuśca i szyjki. Przy nasadzie szyjki znajduje się dookolne pasmo złożone z trzech żłobkowanych linii. Wykonane analogiczną techniką pasmo żłobków, tworzące linię falistą, zdobi dolną część brzuśca. Powyżej jego załomu umieszczono pojedynczą falistą linię obwiedzioną drobnymi punktami. Powierzchnia zewnętrzna naczynia o jednolicie ciemnoszarym zabarwieniu została starannie wygładzona. Amfora została współcześnie poddana konserwacji: sklejona z kawałków i częściowo uzupełniona białym gipsem.

Amfora dwuucha

kultura łużycka

około 1100 p.n.e. — 750 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 14 obiektów

Ścieżki edukacyjne

6

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
Data do:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
asd