skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
Szukaj

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
Kószka (ul kopulasty) - ujęcie z przodu; Duża kószka, kształtem zbliżona do ściętego stożka bez podstawy, wykonana techniką spiralną z ciasno splecionych warkoczy słomianych. Górna ścianka lekko uwypuklona. W ściance na ok. ¾ wysokości wąski, prostokątny otwór.

Kószka (ul kopulasty)

nieznany

około 1900

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Buty słomniane - ujęcie ze skosu; Buty wykonane ze słomy (prawdopodobnie żytniej) techniką spiralną, wyrób plecionkarski, jednostkowy. Podeszwa płaska, stopa w całości zabudowana, cholewka sięgająca powyżej kostki, otwarta. Wykonane z warkocza plecionego z powróseł słomianych różnej grubości. Poszczególne rzędy powiązane są ze sobą za pomocą sznurka.

Para butów słomianych (berloce)

nieznany

1940 — 1949

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Kószka (ul kopulasty) - ujęcie z tyłu; Mała kószka wykonana techniką spiralną z ciasno splecionych warkoczy słomianych. Kształt ściętego stożka.

Kószka (ul kopulasty)

nieznany

1901 — 1945

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Kószka (ul kopulasty) - ujęcie z przodu; Walcowaty ul wykonany techniką spiralną z warkoczy słomianych. W ściance u dołu, wycięty wąski, prostokątny otwór. Brak podstawy, którą oryginalnie stanowiło podłoże, na którym stawiano kószkę.

Kószka (ul kopulasty)

nieznany

1901 — 1920

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Kószka (ul kopulasty) - ujęcie z boku; Kószka o kształcie ściętego stożka, wykonana techniką spiralną z solidnych warkoczy słomianych o grubości ok. 4 cm. U dołu z lewej w ściance bocznej wycięty wąski, prostokątny otwór przez który wystaje fragment listewki.

Kószka (ul kopulasty)

nieznany

1890 — 1910

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Kószka (ul kopulasty) - ujęcie z drugiego boku; Duża, krępy ul bez dna o asymetrycznej dwustożkowej formie, wykonany techniką spiralną z warkoczy słomianych, zespojonych prawdopodobnie wiklinowymi paskami. Ścianki kószki nieznacznie rozszerzają się ku górze, najszersza część ula znajduje się na ok. 2/3 jego wysokości, skąd przechodzi w wypukłą kopułę, lekko spłaszczoną na szczycie.

Kószka (ul kopulasty)

nieznany

1965

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Fotografia zbiorowa przedstawiająca uczennice i uczniów klasy maturalnej oraz ich wychowawców wykonana przez fotografa W. Zarzyckiego podczas studniówki w marcu 1957 roku w Liceum Ogólnokształcącym w Wołominie. Osoby pozują w czterech rzędach. W pierwszym rzędzie na krzesłach siedzą opiekunowie młodzieży, grono pedagogiczne – nauczycielki, nauczyciele i ksiądz. W pozostałych rzędach maturzyści, za wyjątkiem drugiego rzędu, w którym – pierwszy od prawej – stoi dojrzały mężczyzna, nauczyciel lub rodzic. W trzecim rzędzie – trzecia od lewej – stoi Marta Olchawa (Bauer). Wszyscy ubrani są elegancko. Uczennice mają na sobie białe lub czarne bluzki, uczniowie – garnitury, białe koszule, krawaty lub muchy. Z sufitu zwisają wstęgi, którymi ozdobiono salę. Na rewersie znajduje się opis zdjęcia sporządzony odręcznie niebieskim długopisem o treści: „100 dniówka – marzec 1957 r. – (matura)”. Na środku widnieje numer: „I/3”, sporządzony ołówkiem odręcznie. Przy dolnej krawędzi rewersu została odciśnięta pieczątka fotografa o treści: „Foto W. Zarzycki”. Zdjęcie ma białą obwódkę wzdłuż każdej krawędzi (obwódka przy lewej krawędzi jest szersza od pozostałych).

Fotografia zbiorowa klasy maturalnej Marty Olchawy (Bauer) ze studniówki

Zarzycki, W.

1957

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Fragment błony negatywowej, na którym widoczne jest 6 kadrów. Krawędzi błony są perforowane. Na pierwszym kadrze od lewej znajduje się widok dachów budynków. Są częściowo zniszczone. Po lewej stronie, za zabudowaniami widać fragment wierzy kościoła ewangelicko-reformowanego przy ulicy Leszno 16 w Warszawie (dziś al. Solidarności 74). Nad dachami widoczny unoszący się dym. Drugi kadr od lewej przedstawia widok gruzowiska oraz unoszącego się nad nim dymu. Po środku kompozycji widać ciąg parterowych budynków, które nie są zniszczone. Trzeci kadr od lewej, to kolejne ujęcie widoku z poprzedniej klatki. Na fotografii widać gruzowisko, po środku ciąg parterowych budynków, które nie są zniszczone. Nad gruzowiskiem unosi się dym. Czwarty kadr od lewej to zdjęcie rodzinne. Przedstawia kobietę i troje dzieci na spacerze w lesie. To zdjęcie rodziny Rudolfa Dameca. Osoby na zdjęciu to żona Rudolfa Dameca Ewa oraz żony Ewy, córka Xsenia i syn Zbyszek. Piąty kadr od lewej przedstawia kilkuletniego chłopca stojącego w lesie (syna Rudolfa Dameca, Zbyszka). Widoczna jest cała postać dziecka. Jest ustawione przodem do obiektywu. Szusty kadr od lewej przedstawia czteroosobowa rodzinę pozująca w lesie. Najmłodsze dziecko zostało posadzone na rowerze.

Fragment błony negatywowej (V)

Damec, Rudolf

1943

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Trzy fragmenty różnych naczyń porcelanowych: - jeden drobny fragment kołnierza dużego talerza, - jeden fragment dna talerza, - jeden fragment brzuśca naczynia o typie nieokreslonym. Porcelana biała, zdobiona w motywy roślinne. Ornament przepalony-odbarwiony na skutek ognia i wysokiej temperatuty. Nie wykluczone, że fragment brzuśca naczynia uległ odkształceniu na skutek wysokiej temperatuty.

Naczynia

nieznane

1. połowa XX wieku

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

75 fenigów - Ujęcie z przodu; bon; Na awersie w centrum na tle arabeski półpostać Blücher’a w mundurze huzarskim. Poniżej czcionką zbliżoną do szwabachy napis: Fürst Blücher von Wahlstatt/ Generalfeldmarschall/ Chef der Stolper Blücherhusaren. Po lewej stronie taką sama czcionką napis: Die Sparkasse der/ Stadt Stolp/ zahle gegen/ diesen Scheck/ aus meinem/ Guthaben an, a po prawej: den Inhaber/ Fünfund-/ siebzig/ Pfennige/ Stolp in Pom. Sygnatura projektanta: W.H.Lippert. W górnych narożnikach bonu oznaczenie nominału: 75, a w dolnych oznaczenie serii i czarna numeracja: Konto H 189706. Wzdłuż dolnej krawędzi bonu sygnatura producenta: FLEMMING – WISKOTT – A. G. GLOGAU. Kolory: czarny, szary, fioletowy.

75 fenigów

Lippert, Willi H.

1922

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 1434 obiektów

zobacz wszystkie obiekty

Kolekcje

204
zobacz wszystkie

Ścieżki edukacyjne

6
zobacz wszystkie

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd