![mns/af/7343 Drewniana figurka postaci ludzkiej z włosami podniesionymi na czubku głowy - Ujęcie z prawej strony; mała drewniana figurka przedstawiająca postać ludzką w sposób schematyczny, z włosami podniesionymi do góry na czubku głowy. Forma zgeometryzowana.](/brepo/panel_repo/2023/10/23/b3dekp/contain-360-1000-max-mns-af-7343-diga7506-m.jpg)
Fetysz
między 1951 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Jest częścią kolekcji: Kolekcja sztuki dogońskiej
Dogonowie to lud żyjący w okręgach Bandiagara, Douentza i Bankass w południowo centralnej części Republiki Mali. Miejsce ich zamieszkiwania powszechnie nazywane jest krajem Dogonów. Ich liczebność szacuje się na 500–600 tys. Sztuka tego ludu fascynuje kolekcjonerów i badaczy już od prawie stu lat.
W badaniach nad historią sztuki dogońskiej prowadzi się liczne studia porównawcze z twórczością ludów sąsiednich. Pewne cechy wspólne znaleziono pomiędzy sztuką Dogonów a Tellemów – tajemniczego ludu zamieszkującego Masyw Bandiagara na długo przed przybyciem Dogonów. Pewne podobieństwa dostrzeżono również między niektórymi typami masek dogońskich i masek ludu Mossi z Burkiny Faso. Kolejnego źródła inspiracji dla sztuki dogońskiej mogły według badaczy dostarczyć terakoty pochodzące z obszaru Wewnętrznej Delty Nigru. Terakotowe figurki wydobywane od lat czterdziestych XX wieku z miejsca znajdującego się zaledwie 250 km od Masywu Bandiagara wykazywały wiele podobieństw do niektórych rzeźb dogońskich. Porównywano style, rysy twarzy, typy przedstawianych ciał, gesty, ubiory i atrybuty. Figurki z terakoty są dosyć dobrze datowane, wiele z nich przebadano metodą termoluminescencyjną, inne znaleziono w kontekstach archeologicznych, datowanych metodą węgla 14C. Wiemy, że powstały między XI a XVII wiekiem. Niektórzy naukowcy uznają, że podobieństwa stylistyczne między drewnianymi figurami Dogonów a terakotami z Wewnętrznej Delty Nigru nie są przypadkowe i mogą wskazywać na wspólne źródło inspiracji, za które najczęściej uznaje się ludy Soninke lub Malinke, które przeniosły się z regionu Mande na obszary Wewnętrznej Delty Nigru w XIII wieku.
Ewa Prądzyńska
Inne nazwy
dege
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 9.3 cm, szerokość: 1.7 cm
Rodzaj obiektu
figura
Technika
techniki snycerskie, ciosanie
Tworzywo / materiał
drewno
Pochodzenie / sposób pozyskania
zakup
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
między 1951 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
między 1951 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
między 1951 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna