![MNS/AF/1110 figura kultu przodków - Ujęcie figury z przodu. Rzeźbiona w grafitowym kamieniu postać mężczyzny w pozycji siedzącej. Część twarzowa postaci ma cechy negroidalne: wydatne, lekko rozchylone usta oraz szeroki u nasady nos. Oczy zamknięte. Powieki ozdobiono ukośnymi nacięciami. Postać wygląda na zamyśloną. Niewielkie uszy mężczyzny usytuowano na wysokości oczu. Na czole zaznaczono wzór geometryczny w postaci ukośnych i poziomych nacięć - być może w ten sposób zaprezentowano nakrycie głowy. Ręce mężczyzny zgięte w łokciach, w dłoniach trzyma przedmiot przypominający laskę (berło), która przylega do jego tułowia i opiera się o lewą nogę - wewnętrzną stronę kolana. Nogi mężczyzny zgięte w kolanach, ułożone poziomo jedna na drugiej, stopy wyraźnie wymodelowane. Plecy lekko zaokrąglone. Rzeźbę umieszczono na małej, kwadratowej podstawie. Widoczne malutkie otworki i drobne ubytki w okolicach prawego ramienia.](/brepo/panel_repo/2022/04/07/5olvn1/contain-360-1000-max-mns-af-1110-arek4708-ppp.jpg)
Figura kultu przodków
około 1901 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Jest częścią kolekcji: Figurki mintadi
Mintadi (liczba pojedyncza ntadi) są to rzeźby związane z kultem przodków i kultem zmarłych. Najczęściej występowały na cmentarzach jako figury grobowe naczelników wysokiego stopnia. Związane są z tradycją i kulturą królestwa Kongo powstałego w XIV wieku w dolnym biegu rzeki Kongo (dzisiejsze tereny północnej Angoli, Republiki Kongo, zachodniej części Demokratycznej Republiki Konga).
Wśród mintadi spotyka się przede wszystkim przedstawienia dostojników i władców, których rozpoznaje się po insygniach władzy, m. in fajce, lasce, czapce czy bębnie. Natomiast dostojnicy i notable niższych stopni przedstawiani są w postawie wyrażającej szacunek i uległość. Omawiana rzeźba prezentuje klęczącego mężczyznę, uderzającego pałeczkami w bęben szczelinowy. Bęben w kulturze Bakongo uważany jest za jedną z oznak władzy królewskiej. W królestwie Kongo bębnów używano m.in. podczas ceremonii intronizacji nowego mani – naczelnika prowincji, nazywanego również wyobrażeniem króla, który potrzebował naczelników, bowiem jego rzeczywista władza nie sięgała poza granice obszaru centralnego. Według relacji ojca Lorenzo da Lucca z 1636 roku w prowincji Sojo odbyła się ceremonia intronizacji nowego mani i jego głównej małżonki. Ważnym elementem wydarzenia był moment, w którym para intronizowanych opierała się o dwa drewniane bębny – symbole ich władzy. Mani dotykał większy bęben, natomiast jego małżonka mniejszy. Oboje wyglądali jakby byli w stanie modlitwy, zadumy. Wierzono, że od momentu ceremonii bęben powiązany jest z mani, a więc jakiekolwiek uszkodzenie bębna zagrażałoby zdrowiu i życiu nowego władcy.
Katarzyna Findlik-Gawron
Inne nazwy
ntadi (mintadi)
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 22.7 cm, szerokość: 9.6 cm
Rodzaj obiektu
przedmiot obrzędowy, rzeźba
Technika
rzeźbione
Tworzywo / materiał
kamień
Pochodzenie / sposób pozyskania
darowizna
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
około 1901 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
około 1901 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
około 1901 — 2000
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum – Zamek w Łańcucie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna