![S/G/4353/ML S/G/4353/ML - Scena rodzajowa z przedstawieniem rodziny siedzącej przed chatą. Na pierwszym planie, lekko w lewo drewniana chata z otwartym wejściem. Przed nią sześć postaci w odświętnych strojach. Po lewej stronie drzwi grupa trzech osób, dwoje z nich - młodszych - siedzących na rozłożonej przed drzwiami wzorzystej macie, po lewej starsza kobieta z robótką w dłoniach. W otworze drzwiowym stojące dziecko, za nim wiklinowy kosz. Po prawej, na rogu chaty siedzące dwie kolejne osoby. Obok chaty, na drodze dwóch zajętych rozmową mężczyzn. W głębi, za chatą i wzdłuż dwa kamieniste, porośnięte krzewami pagórki, w tle zamglone wzniesienia.](/brepo/panel_repo/2022/04/16/o6ee83/contain-360-1000-max-s-g-4353-ml-001.jpg)
W dzień świąteczny. Chewsurja
1891
Muzeum Narodowe w Lublinie
Jest częścią kolekcji: Europejscy klasycy nowoczesności
Twórczość Tymona Niesiołowskiego kojarzona jest z jego uczestnictwem w ruchu formistycznym (1917–1922), pobrzmiewającym jeszcze w obrazach z okresu współpracy ze Stowarzyszeniem Polskich Artystów Plastyków „Rytm”, Awangardą, Nową Generacją czy Wileńskim Towarzystwem Artystów Plastyków. Wykształcony we lwowskiej Szkole Przemysłowej (1898–1900) i krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1900–1904), początkowo ulegał jednak wpływom środowiska młodopolskiego, na czele z dawnymi wykładowcami Józefem Mehoffferem i Stanisławem Wyspiańskim. Skłonność do posługiwania się dekoracyjną linią w kompozycjach malarskich, rysunkowych i graficznych towarzyszyła artyście do końca życia. Stały pobyt w Zakopanem w latach 1905–1926 przyczynił się do nawiązania kontaktów z plejadą twórców zafascynowanych góralszczyzną i Podhalem, między innymi Janem Kasprowiczem, Tadeuszem Micińskim, Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, Karolem Szymanowskim, Stefanem Żeromskim, a zwłaszcza Stanisławem Witkiewiczem – autorem stylu zakopiańskiego – i jego synem Witkacym. Niesiołowski wstąpił w 1909 roku do Towarzystwa Sztuka Podhalańska, zaś rok później zaczął dostarczać projekty tkanin dla Stowarzyszenia „Kilim” w Zakopanem. Władysław Ślewiński, przebywający w pobliskim Poroninie w latach 1906–1910, zapoznał Niesiołowskiego z działalnością kolonii artystycznej Pont-Aven i rozwijaną tam metodą cloisonistyczną Paula Gauguina. Mistrz z Bretanii, odkrywszy relikty cywilizacji celtyckiej i rdzenną sztukę polinezyjską, upodabniał czarny kontur i wypełniające go pola czystego koloru do efektu archaicznych technik złotniczych (fr. émail cloisonné). Powszechne w Europie wywodzenie nowoczesnych środków wypowiedzi z korzeni własnych lub bardzo odległych kultur zainspirowało także kilku młodych malarzy i rzeźbiarzy, którzy wraz z Niesiołowskim i Witkacym utworzyli w 1917 roku grupę Ekspresjoniści Polscy (od 1919 Formiści). Akwarela ze zbiorów szczecińskich, przedstawiająca nakreśloną kilkoma lapidarnymi kreskami zakopiańską chatę, zapowiada awangardowe prace.
Szymon Piotr Kubiak
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 23 cm, szerokość: 29 cm
Rodzaj obiektu
obraz
Technika
gwasz, tempera
Tworzywo / materiał
papier
Pochodzenie / sposób pozyskania
zakup
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1891
Muzeum Narodowe w Lublinie
1922
Muzeum Narodowe w Lublinie
1936
Muzeum Narodowe w Lublinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna