Forma do ciasta lub galarety

Niska forma o stożkowatym kształcie, osadzona na cokoliku. Forma ma pięć osi dekoracyjnych, które zbiegają się ku szczytowi, gdzie znajduje się motyw gwiazdki. Została grubo pobielona. Na krawędzi cokołu umieszczono napisy w języku arabskim.

W XIX wieku formy do galarety i wypieków stanowiły nie tylko narzędzia codziennego użytku, lecz także świadectwa kultury kulinarnej i materialnej epoki. Wykonywane głównie z miedzi lub cyny, odznaczały się wysoką jakością wykonania oraz bogactwem kształtów i detali dekoracyjnych, które odzwierciedlały zarówno funkcję użytkową, jak i estetyczne ambicje właścicieli. Służyły do przyrządzania wyrafinowanych dań — od żelatynowych deserów i wytrawnych aspików po efektowne ciasta i pasztety — których forma była integralną częścią kulinarnego przekazu. Obecność sygnatur, numerów modeli czy znaków warsztatowych świadczy o ich produkcji w renomowanych pracowniach rzemieślniczych, często działających na potrzeby bogatego mieszczaństwa i arystokracji. Dziś stanowią cenne źródło badań nad historią kuchni, obyczajowością stołu oraz rozwojem technologii wytwórczych.