skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Historia nawigacji Muzeum Narodowe w Szczecinie

Obiekty

0
kompas mokry - Ujęcie z boku; Kompas magnetyczny mokry tzw. peryskopowy w obudowie w formie metalowego kociołka zasłoniętego szkłem. Na róży zaznaczone zostały kierunki świata: N (północ), E (wschód), S (południe) i W (zachód). Zaznaczone są także kierunki pośrednie: NE, SE, SW, NW. Kociołek z zewnątrz pomalowany na szaro, wewnątrz na biało. Pierścienie azymutalne czarne. Na korpusie kociołka znajdują się dwa gniazda do mocowania na kardanie i cztery membrany stabilizujące kompas w kolumnie kompasowej. Spód kociołka w formie ściętego stożka które jest blokowane pierścieniem za pomocą sześciu śrub.

Kompas mokry

nieznana

około 1950 — 1990

Muzeum Narodowe w Szczecinie

sekstant SNO w skrzynce - Ujęcie z przodu; Sekstant z trzema lunetkami, pokrętłem. Sekstant złożony jest z odlewanej, metalowej ramy w formie trójkąta z jednym bokiem w kształcie wycinka koła. Rama łączona wewnętrznie kratownicą w kolorze oliwkowym. Od spodu umocowane ruchome ramię – alidada o długości 22 cm, która porusza się po wyskalowanym boku trójkąta – limbusie. Na końcu ramienia śruba ślimakowa w obudowie zakończona dźwignią limbusa, do której na wysokości skali wytrasowano kreskę indeksową ułatwiającą ustawienie alidady z dokładnością do 1 stopnia. Przy zakończeniu obudowy znajduje się śruba zakończona bębenkiem z podziałką minutową, której odczyt umożliwia zamontowane nad nią dwupołożeniowe szkło powiększające w oprawie okularowej. Śruba ślimakowa zazębia się z zębatką naciętą na krawędzi ramy. Na środku alidady wybity numer No41639, pod oknem z kreską indeksową na alidadzie znak producenta – w białym okręgu litera M. Śruba dociskana jest płaską sprężyną. Na krawędzi ramy zamocowane jest lustro małe o promieniu 6,5 cm, podzielone na część górną z szybą i część dolną z lusterkiem w oprawie metalowej w kolorze obudowy. Między lustrem dzielonym i prostokątnym o wymiarach 6,2 cm x4,6 cm znajdują się cztery okrągłe szkła przyćmiewające o wymiarach 4,5 cm x 5,6 cm. Za lustrem okrągłym- dzielonym przymocowane zostały do prawej krawędzi ramy trzy okrągłe szkła przyćmiewające o średnicy 4,5 cm. Do lewego boku ramy w w połowie odległości od krawędzi limbusa znajduje się uchwyt do lunetki ze śrubą. Skala na ramie limbusa posiada oznaczenia od -5 do +140 stopni, w części spodniej czarny, plastikowy uchwyt na dłoń i dwie nóżki służące za podstawę. Dwie lunetki o długości 15 cm i 10,5 cm.

Sekstant SNO w skrzynce

nieznana

około 1955

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Mapa Wielkich i Małych Antyli oraz Morza Karaibskiego - ujęcie z przodu; Mapa Wielkich i Małych Antyli oraz Morza Karaibskiego o wymiarach: szer. 61,5 cm x wys. 83 cm, obejmująca obszar od Bahamów przez ujście rzeki Santa Clara (Kuba) i Panamę na zachodzie; na południu od Kartageny, przez północne wybrzeże Ameryki Południowej do Trynidadu i Barbados. Na arkuszu widoczny odcisk płyty o wymiarach 58 x 65 cm. Napisy poza ramką mapy: dół, prawy róg - 

Atlantisches Meer und Caraibisches Meer

Stenger, Johann

około 1787 — 1802

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Mapa Oceanu Atlantyckiego - ujęcie z przodu; Mapa Oceanu Atlantyckiego kolorowana – ramka lawowana na żółto, wybrzeża na zielono i brzegi mórz na niebiesko. Poza ramką mapy napisy: na dole centralnie - 

Karte des Atlantischen Oceans | Mapa Oceanu Atlantyckiego

Schraembl, Franz Anton

1788

Muzeum Narodowe w Szczecinie

sekstant Tamaya Jupiter - Ujęcie z przodu; Sekstant Tamaya z lunetką. Obudowa sekstantu to odlana metalowa rama w kształcie wycinka koła łączona wewnętrznie kratownicą w kolorze czarnym, w obrysie trójkąta o wymiarach 12x28x23,5 cm, na wierzchołku umocowane ruchome ramię- alidada o długości 23,5 cm. Alidada porusza się po wyskalowanym boku trójkąta, limbusie. W rozszerzeniu znajduje się okienko z kreską indeksową, której skala i krawędź wykonane są z mosiądzu. Do rozszerzenia przymocowana jest także śruba zakończona bębenkiem z podziałką minutową. Do bębenka przylega podziałka noniusza dająca możliwość dokonania odczytu kąta. Na końcu ramienia znajduje się śruba mikrometryczna i ślimakowa, wykonana ze stali, poruszająca się po wyprofilowanej i rowkowanej krawędzi limbusa. Śruby dociskane są do limbusa płaską, nie malowaną, stalową sprężyną. Do szybkiego przesunięcia alidady służy czarny uchwyt zaciskowy wyłączający sprężynę. Na krawędzi ramy zamocowano na stałe okrągłe lusterko małe o promieniu 5,7 cm. Za lustrem małym trzy przesłony o różnym stopniu przyciemniania. Przed lustrem dużym, prostokątnym o wymiarach 5,7x4,4 cm w czarnej metalowej ramie cztery przesłony o różnych stopniach przyciemniania. Skala na ramie od wartości -6 do +126 stopni. Po lewej zakończonej wielkością 126 znajduje się oznaczenie: No 65809 Japan. Na początku skali

Sekstant Tamaya Jupiter

Tamaya Technics Inc., Shinagawa (1675- )

1983-02-28

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Chronometr na zawieszeniu Cardana - ujęcie ze skosu z prawej; Chronometr w drewnianej skrzynce. Skrzynka drewniana z mahoniu, lakierowana, matowa. Wieczko skrzynki z szybą fazowaną; boki podstawy skrzynki zaopatrzone w mosiężne ucha w formie antab. Od frontu zamknięcie typu zapinka w formie okucia, na wieku płaskie, u podstawy zaopatrzone w trzpień. Powyżej okucia biała, plastikowa tabliczka znamionowa o wymiarach 4,3x2,7 cm, poniżej nalepka informacyjna. Na prawej bocznej ścianie widoczne mosiężne śruby do mocowania kardanu, na prawej ściance dwie śruby do mocowania mechanizmu blokady kociołka i kardanu. Krawędzie zamknięcia skrzynki z frezowaniem typu pióro-wpust, służące uszczelnieniu. Cyferblat chronometru biały z czarnymi oznaczeniami. Godziny w rzymskim zapisie liczbowym, obwiedzione podziałką minutową. Cyfry tarczy sekundowej i czasu pracy arabskie. Wskazówki, godzinowa w formie strzałki i prosta minutowa, wykonane z mosiądzu. Wskazówka sekundnikowa i czasu pracy z pomalowanego na czarno metalu. Podziałka wskaźnika godzin czasu pracy w formie niepełnego okręgu, umieszczony pod rzymską godziną XII.

Chronometr na zawieszeniu Cardana

Glashütter Uhrenbetrieb GmbH (1845- )

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

chronometr morski Gost - Ujęcie ze skosu z prawej; Otwarta skrzynka drewniana kwadratowa w kolorze ciemnej wiśni, lakierowana na wysoki połysk. Na bokach uchwyty z mosiądzu do przenoszenia. Łączenia boczne skrzynki wzmocnione 12 mosiężnymi kątownikami. Skrzynka jest trójdzielna, zamykana na zamki zatrzaskowe. Wewnątrz na zawieszeniu Cardana osadzony jest chronometr, blokowany metalową blokadą na mosiężnej śrubie. Biały metalowy cyferblat z arabskimi, przetłoczonymi cyframi w kolorze czarnym. Część kociołka zamykana mosiężnym pierścieniem z szybą. W górnej części tarczy mała okrągła skala do odmierzania 56-godzinnego czasu pracy urządzenia z wartościami co 8 godzin.

Chronometr morski Gost

Pierwsza Moskiewska Fabryka Zegarków (1930- )

1958

Muzeum Narodowe w Szczecinie

sekstant SNO-T w skrzynce z akcesoriami i atestami - Ujęcie z przodu; Sekstant z lunetką i przeziernikiem. Odlewana, metalowa rama z jednym bokiem trójkąta w kształcie wycinka koła łączona wewnętrznie kratownicą w kolorze metalizowanym o wymiarach 18,5x18,5x23 cm. Od spodu umocowane ruchome ramię, alidada o długości23 cm. Ramię alidady porusza się po wyskalowanym boku trójkąta, limbusie. Na końcu ramienia śruba ślimakowa w obudowie, do której na wysokości skali limbusa przytwierdzona jest tabliczka z kreską indeksową ułatwiającą ustawienie alidady z dokładnością do 1 stopnia. Przy zakończeniu obudowy znajduje się śruba zakończona bębenkiem z podziałką minutową, której odczyt umożliwia zamontowane nad nią dwupołożeniowe szkło powiększające w oprawie okularowej Śruba ślimakowa zazębia się z zębatką naciętą na krawędzi ramy. Na alidadzie znajduje się napis: N 9088 1977. Na krawędzi ramy zamocowane jest lustro małe o promieniu 5,8 cm, podzielone na część górną z szybką i część dolną z lusterkiem w oprawie metalowej w kolorze obudowy. Za lusterkiem małym trzy przesłony o różnym stopniu przyciemniania. Przed lustrem dużym, prostokątnym o wymiarach 5,7x4 cm w metalowej ramie koloru obudowy cztery przesłony o czterech stopniach przyciemniania. Naprzeciw lustra małego nośnik lunetki ze śrubą do jej przykręcenia. Skala na ramie posiada oznaczenia od -5 do +140 stopni, w części spodniej czarny, plastikowy uchwyt na dłoń i dwie nóżki służące za podstawę. Lunetka o długości 11,2 cm. przeziernik o długości 17,5 cm.

Sekstant SNO-T w skrzynce z akcesoriami i atestami

nieznana

około 1976

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Sekstant Tamaya o numerze seryjnym 36247 z lunetką, przeziernikiem i skrzynką. - Ujęcie z przodu; Sekstant z lunetką o długości 14 cm z prawej strony, przeziernikiem. Obudowa sekstantu metalowa, odlewana. Rama w kształcie wycinka koła łączona wewnętrznie kratownicą w kolorze czarnym w obrysie trójkąta o wymiarach 18x18x23 cm. Na wierzchołku umocowane ruchome ramię- alidada, o długości 23 cm, porusza się po wyskalowanym boku, limbusie (skala i krawędź z mosiądzu). Na końcu ramienia śruba mikrometryczna poruszająca się po wyprofilowanej i rowkowanej krawędzi limbusa. Śruby dociskane do limbusa płaską, stalową nie malowaną sprężyną. Na krawędzi ramy z lewej o długości 18 cm zamocowane jest lusterko małe, w czarnej, metalowej oprawie, o promieniu 5 cm, które dzieli się na część górną z szybką i dolną z lusterkiem. W oprawie metalowej w kolorze czarnym, za lusterkiem małym trzy przesłony o różnym stopniu przyciemniania. Skala na ramie posiada wartości od -6 do +126 stopni. Na początku skali z prawej znajduje się oznaczenie TAMAYA & Co, Ltd. No 36247, a na końcu z lewej oznaczenie PAT - 816704 i 816705. Sekstant wyposażony jest w dwie nóżki służące za podstawę. Do alidady na wysokości skali przymocowano dodatkowe ramię z żaróweczką podświetlającą skalę w nocy. Od żarówki poprowadzony jest kabel zasilający po ramieniu alidady do uchwytu gdzie znajduje się bateria.

Sekstant Tamaya w skrzynce

Tamaya Technics Inc., Shinagawa (1675- )

1960 — 1970

Muzeum Narodowe w Szczecinie

oktant - Ujęcie z przodu; Oktant o hebanowym korpusie z listwami zewnętrznymi długości 25,3 cm tworzącymi z limbusem kształt trójkąta, wewnątrz którego elementy tworzące kształt litery T o wymiarach 11,2 x 12,4 cm. W półkolistą poprzeczkę T-kształtnego elementu o wymiarach 12,4 cm wstawiona kość z sygnaturą W. CAMPBELL & Co. Hamburg & London. Na szczycie półkolistej poprzeczki kościany ozdobny element toczony w kształcie niskiej, silnie profilowanej tralki. Limbus wycięty z obwodu koła wielkości 31 cm na wkładzie z kości wygrawerowana skala 0° - 100° z podziałką oznaczoną co 5°. Mosiężna alidada długości 29,4 cm w części przesuwanej po limbusie tworzy kształt zbliżony do kwadratu. Na wysokości skali ma wycięte otwory wysokości 0,6x0,8 cm przez które widać skalę z noniuszem 0 - 20° co 5°. Pod otworami śruba blokująca alidadę na limbusie i śrubowy mechanizm precyzyjnego przesuwana alidadą po skali limbusa. Duże lusterko o wymiarach 5x3,4 cm, ruszające się wraz z alidadą, na łączeniu ramion oktantu. Małe lusterko 1x (3 x 2,5 - stałe na poszerzonym okutym w mosiądz ramieniu listwy korpusu) umocowane na limbusie wraz z okrągłymi szkłami przyciemniającymi 3 szt. (oprawione w kwadratowe mosiężne ramki) szkło przyciemniane na obserwowany obiekt 2 szt. okrągłe w oprawie mosiężnej okrągłej; mechanizm śrubowy do regulacji LM. Brak przeziernika punktowego.

Oktant

Campbell, Hamburg (1816- )

1816 — 1850

Muzeum Narodowe w Szczecinie

przechyłomierz maksymalny - Ujęcie z przodu; Przechyłomierz o metalowym korpusie ze szklanym zabezpieczeniem tarczy. Średnica górnej części wynosi 18 cm. Rant zaokrąglony. Podstawę stanowi kołnierz o średnicy 21 cm, na którym znajdują się 3 otwory na śruby. W dolnej części białej tarczy skala kątowa 100-stopniowa w zakresach 50° – 0° – 50°. Powyżej środka oś z czarną wskazówką zawieszoną wewnątrz na urządzeniu balastowym. Na osi wskazówki dwa czerwone ograniczniki kąta wychylenia i pokrętło do ustawiania ograniczników. Na tarczy, w centrum, poniżej wskazówki sygnatura producenta Zasadnicza Szkoła Zawodowa C. Z. S. P. Gdańsk - Brzeźno. Powyżej wskazówki napis PRZECHYŁOMIERZ MAKSYMALNY, rok budowy 1977, nr 074, BN - 65, 3756 - 15. W dolnej części przy krawędzi tarczy napis Made in Poland.

Przechyłomierz maksymalny

Zasadnicza Szkoła Zawodowa C.Z.S.P. Gdańsk-Brzeźno (po 1950 - nie po 1990)

1977

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Rybacki kompas morski - ujęcie z góry; Kociołek kompasu mokrego zainstalowany na zawieszeniu Cardana w drewnianym pudełku. Róża kompasowa z podziałką rumbową i stopniową. Na szybie kociołka namalowana czarna kreska kursowa. Zawieszenie Cardana wyposażone w owalny pierścień o przekątnych długości 8 i 8,5 cm. Kociołek, pierścień azymutalny i pierścień zawieszenia Cardana niklowane. Brak zasuwanej pokrywki pudełka.

Rybacki kompas morski (kompas magnetyczny mokry)

nieznana

1945 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Kompas mokry - ujęcie z góry; Kociołek kompasu mokrego peryskopowego Róża kompasowa z podziałką stopniową i rumbową. Pod stopniem 0 stylizowany ze wskaźników rumbowych trójząb i napis:

Kompas mokry

Observator, Rotterdam

1945 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

przechyłomierz okrętowy LO 55 - Ujęcie z przodu; Okrągły przechyłomierz okrętowy LO 55 o średnicy 19 cm i kołnierzem z otworami do przykręcenia na ścianę, wysokości 5 cm. Na białej tarczy u góry 100-stopiowa skala w zakresach 50° - 0° - 50°. Na tarczy w centrum i u dołu opis PRZECHYŁOMIERZ LO 55, rok budowy 196.., nr 072, Zasadnicza Szkoła Zawodowa C. Z. S. P., Gdańsk - Brzeźno, Made in Poland. Poniżej środka tarczy mocowanie wskaźnika przechyłu z przeciwwagą, utrzymującą wskaźnik w pozycji pionowej, wewnątrz pod tarczą. Po bokach wskaźnika dwa ograniczniki wskazań przechyłu. Na szybie przykrywającej tarczę pokrętło do regulacji wskazówek maksymalnego przechyłu.

Przechyłomierz okrętowy LO 55

Zasadnicza Szkoła Zawodowa C.Z.S.P. Gdańsk-Brzeźno (po 1950 - nie po 1990)

1965 — 1970

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Sekstant Kelvin & Hughes - ujęcie z przodu; Sekstant z lunetką o długości od 7,2 do 10,5 cm. Sekstant zbudowany z czarnej, metalowej, odlewanej ramy w kształcie wycinka koła, łączonej wewnętrznie kratownicą w obrysie trójkąta o wymiarach : wysokość 10 centymetrów, długość umieszczonej osiowo ruchomej alidady 22,5 centymetra, promień limbusa 21,5 centymetrów, Alidada porusza się po wyskalowanym boku trójkąta – limbusie, wykonanym ze stali. Na limbusie znajdują się oznaczenia: przy początku skali SER.No.67674 przy końcu skali Made In Great Britain. Na rozszerzonym końcu ramienia znajduje się okienko z kreską indeksową, przez które widać podziałki limbusa. Kreska indeksowa wskazuje ustawienie alidady z dokładnością do 1 stopnia. Przy zakończeniu rozszerzenia znajduje się śruba zakończona bębenkiem z podziałką minutową z białego plastiku. Do bębenka przylega podziałka noniusza dająca możliwość odczytu kąta. Śruba ślimakowa zazębia się zębatką naciętą na krawędzi mosiężnej ramy. Na końcu obudowy znajduje się uchwyt zaciskowy wyłączający śrubę, która dociskana jest płaską stalową sprężyna. W połowie długości ramy zamocowane jest małe prostokątne lusterko w metalowej oprawie o wymiarach 3x4,2, którego górną część stanowi szybka. Za lusterkiem trzy przesłony o różnym stopniu przyciemniania. Przed kolejnym, dużym, prostokątnym lustrem o wymiarach 4,8x3 cm, w metalowej ramie w kolorze obudowy cztery przesłony o różnych stopniach przyciemniania. Naprzeciw małego lustra gwintowany uchwyt do mocowania lunetki, umożliwiający stabilne wkręcenie lunetki. Skala na ramie posiada oznaczenia od -5 stopni do +125 stopni.

Sekstant Kelvin & Hughes

Hensoldt UK, Enfield (1947- )

1951 — 1975

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Naftowa latarnia rufowa - ujęcie z przodu; Latarnia okrętowa naftowa, rufowa. Korpus metalowy o ściance czołowej z soczewką Frensela wysokości 9,5 cm. Górą korpus zamknięty owalnym daszkiem i perforowaną obudową wylotu spalin o 2 rzędach otworów. Brak palnika. Światło białe, kąt świecenia 135 stopni. Korpus malowany na kolor szary.

Naftowa latarnia rufowa

aqua signal AG, Brema

1945 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Elektryczna latarnia okrętowa - ujęcie z przodu; Latarnia elektryczna od góry i dołu wyposażona w dwie cylindryczne, metalowe części, osadzone na okrągłych tarczach, które połączone są trzema prętami o średnicy 4 mm. Cylindryczna część środkowa z białego szkła o średnicy 100 mm i wysokości 110 mm stanowi soczewkę Frensela. Dolna część lampy o średnicy 80 mm i wysokości 60 mm z dławikiem przedzielona jest na dwie części uszczelnione gumową uszczelką. Spodnie wieko przykręcone na trzy śruby. Część górna o średnicy 150 mm i wysokości 30 mm, z wiekiem oddzielonym uszczelką mocowanym na 3 śruby dociskowe na zawiasach z pokrętłami. Wewnątrz lampy czerwony filtr oraz żarówka mocowana do oprawki bagnetowej (B22d). Na obu metalowych częściach po 2 uchwyty, umieszczone na przeciwko siebie. W górnej części przymocowano do nich metalowe kółka połączone łańcuchem.

Elektryczna latarnia okrętowa

Famor S.A., Bydgoszcz (1952- )

1970 — 1979

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 17 obiektów

Pokaż więcej obiekty

Brak wyników

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd