![E/8038/ML E/8038/ML - Kaftan kobiecy zszyty z 10 kawałków czarnej wełenki. Składa się z 2 części przodu, pleców i rękawów. Wycięcie wokół szyi wykończone stójką szer. 3,5 cm. Przód zapinany z boku na haftki. Rękawy w góry bufiaste, suto marszczone, zwężające się. Przód ułożony w zakładki. Stójka i przód ozdobiony żółtym sznureczkiem, czarną sieczką i białymi szklanymi koralikami. Szyty na maszynie.](/brepo/panel_repo/2022/04/14/7fa0vm/contain-360-1000-max-e-8038-ml-001.jpg)
Kaftan kobiecy
1900
Muzeum Narodowe w Lublinie
Jest częścią kolekcji: Rzemiosło ludowe Lubelszczyzny (XIX/XX wieku)
Koszula lniana z pereborami, noszona do stroju odświętnego nadbużańskiego lub włodawskiego, została wykonana przez Pelagię Łuciuk około 1910 roku. Koszula ma krój przyramkowy marszczony, czyli składa się z dwóch dużych prostokątnych kawałków płótna stanowiących jej przód i tył. Ponadto dwa węższe prostokąty tworzą rękawy, dwa znacznie mniejsze prostokąty, wszywane w górnej części, łączą na ramionach przód i tył – nazywane przyramkami. Koszula ma stójkę i makiety. Jej dolna część, która była chowana w spódnicę, jest wykonana z gorszego gatunku materiału (była nazywana naddołkiem). Ozdobę stanowią perebory, wszyte w miejsce przyramek, w dolnej części rękawów i na makietach.
Perebory, zwane także priborami, zaborami, wyborami, pasamonami, to na terenie Polski unikatowy ornament tkacki wykonany techniką wybierania, tworzący wzór pasowy, w którym partie deseniowe są tkane z gładkim płótnem; był wytwarzany tylko w północno-wschodniej części województwa lubelskiego. Tkaniny z wzorem przetykanym powstawały na warsztacie czteroosnowowym, często z krótszą płochą, ze względu na mniejszą szerokość płótna. Osnowa była lniana lub bawełniano-lniana w kolorze białym, a wątek, którym tworzono wzór, był z wełnianych lub bawełnianych nici w barwach czerwonej lub bordowej. Jedynie przez środek głównego wzoru była przeplatana nitka czarna, granatowa lub żółta. Tkaczki lubelskie tworzące perebory wykształciły własny styl ornamentów pozwalający na odróżnienie ich od tworzonych na zachodnim Polesiu. Cechowały się wyraźnym układem pasowym, biegnącym poprzecznie w stosunku do nici osnowy w kilku powtarzających się rytmicznie układach. Ornament był zwarty i stosunkowo symetryczny, o dość dużej ilości gładkich pasów i prostych motywach zdobniczych, którymi wyróżniały się perebory tworzone w początkowym okresie.
Autor / wytwórca
Rodzaj obiektu
strój ludowy
Technika
haft tkacki, szycie
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1900
Muzeum Narodowe w Lublinie
1890 — 1900
Muzeum Narodowe w Lublinie
1901 — 1950
Muzeum Narodowe w Lublinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna