![S/CS/1230/ML Wazonik w formie amfory z uchami z podwójnego wałka; stopa okrągła niska, trrzon wąski z dwoma pierścianiami, brzusiec w kształcie spłaszczonej kuli, wysoka cylindryczna szyja, wylew wywinięty z poziomą kryzą poniżej, po bokach. Powierzchnia malowana na kolor błękitny, wnętrze białe. Na powierzchni dekoracja reliefowa biała: na powierzchni stopy fryz dośrodkowo ułozonych zabków, na brzuścu pionowe rzędy kampanuli przedzielone paskami, na szyli wić akantowa ze stylizowanymi kwiatami.](/brepo/panel_repo/2022/04/15/n0mx4d/contain-360-1000-max-s-cs-1230-ml-001.jpg)
Wazonik
1800 — 1820
Muzeum Narodowe w Lublinie
Jest częścią kolekcji: Kamionka angielska – Wedgwood
W drugiej połowie XVIII wieku ceramika z wytwórni Wedgwooda zyskała niezwykłe powodzenie i stała się nieodzownym elementem wyposażenia wnętrz w domach szlachty angielskiej.
Właściciel wytwórni Josiah Wedgwood (1730‒1795) w 1766 roku otrzymał tytuł Garncarza Jej Królewskiej Mości za wykonanie „kompletnego zestawu naczyń do herbaty”, serwisu dla królowej Charlotty. Był wielkim wynalazcą i twórcą nowych odmian ceramiki. Garncarstwo zawdzięcza mu takie tworzywa, jak: fajans delikatny, kamionka bazaltowa czy jaspisowa. Różnorodność ceramiki była wynikiem eksperymentów prowadzonych w latach 1768‒1777 roku przez samego Josiaha Wedgwooda, wykwalifikowanego garncarza i wybitnego przedsiębiorcę.
Kamionka i fajans delikatny służyły do wyrobu zastaw stołowych oraz przedmiotów dekoracyjnych, waz czy popiersi, które w stylistyce nawiązywały do antyku, zgodnie z gustem czasów klasycyzmu.
W swojej „Księdze eksperymentów” Wedgwood zapisał: „Nasz czarny czerep: 80 części przesianej, miałkiej glinki (Hydes), 80 części Carr [red. – zawiesina tlenku żelaza] (Ohre) rozdrobnionego i wypalonego, 9 części manganu”. Wszystkie te składniki masy ceramicznej po ukształtowaniu zeń naczyń, przesuszeniu i wypaleniu dawały gotowy produkt w postaci kamionki przypominającej skałę bazaltową. Po roku 1773 czarne kamionki stały się powszechne.
Najpopularniejsze były „bazaltowe” serwisy do herbaty, ale i te przeznaczone do kawy znajdowały nabywców. Niewielka filiżanka do kawy, litron z kamionki bazaltowej, zdobiona jedynie srebrną bordiurą w stylu etruskim, znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Lublinie. Jej surowa, prosta i geometryczna forma trafiała w gust wyrafinowanego odbiorcy. O tego rodzaju własnych wyrobach z bazaltowej kamionki Wedgwood pisał: „Czarny jest pewny i będzie trwał zawsze”. Tego rodzaju minimalistyczna stylistyka jest modna obecnie, a czarna ceramika, zarówno dekoracyjna, jak i użytkowa, nie traci na popularności.
Magdalena Norkowska
Autor / wytwórca
Rodzaj obiektu
naczynie
Technika
zdobienie ceramiki malowaniem
Tworzywo / materiał
kamionka bazaltowa
Pochodzenie / sposób pozyskania
zakup
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Lublinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1800 — 1820
Muzeum Narodowe w Lublinie
XX wiek
Muzeum – Zamek w Łańcucie
XX wiek
Muzeum – Zamek w Łańcucie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna