![MNS/E/4190 naczynie zasobowe z odrutowaniem - Ujęcie z przodu; Duże naczynie zasobowe w kształcie dużego garnka, o słabo wyodrębnionym dnie, szerokim, beczkowatym brzuścu przechodzącym bezpośrednio w kołnierz mocno wygięty na zewnątrz. Brak wyodrębnionej szyjki. Dwa taśmowe wzdłużne ucha umiejscowione wysoko. Powierzchnia zewnętrzna z wyraźnymi wzdłużnymi rowkami, prawdopodobnie od tokarki. Siatka z drutu oplata całą powierzchnię brzuśca w nieregularny sposób.](/brepo/panel_repo/2024/02/20/elcush/contain-360-1000-max-mns-e-4190-diga6191-m.jpg)
Naczynie zasobowe z odrutowaniem
1890 — 1910
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Jest częścią kolekcji: Ceramika ludowa
Naczynia kamionkowe o kształcie owalnej butli, zwane także flaszami, służyły do przechowywania oleju, alkoholu, octu lub nafty. Ten typ szkliwionej ceramiki wytwarzany zwykle z mieszaniny glin wysokotemperaturowych, wypalanych powyżej 1200º C to naczynia niezwykle solidne i wytrzymałe, przydatne w gospodarstwie domowym.
Najbardziej znanym XIX-wiecznym, pruskim ośrodkiem produkującym wyroby kamionkowe był Bolesławiec, miejscowość obecnie znajdująca się w województwie dolnośląskim. Liczne wytwórnie ceramiki funkcjonowały tam już w średniowieczu, a w XVIII w. tamtejsze wyroby, szczególnie te o charakterystycznej brązowej barwie uzyskiwanej ze złóż gliny o dużej zawartości krzemu i tlenku glinu, znane były na terenie Prus, Saksonii, Polski i Rosji. Do rozkwitu Bolesławca przyczyniły się technologiczne rozwiązania Johanna Gottlieba Altmanna (1780–1851) oraz utworzenie szkoły uczącej zawodu garncarza-ceramika.
Ze względu na kolor oraz jakość naczynia, z dużym prawdopodobieństwem można sądzić, że prezentowana butla została wykonana właśnie w ośrodku bolesławieckim. Znajdująca się na flaszy druciana siatka nie jest oryginalnym elementem, stanowi natomiast świadectwo późniejszej naprawy.
Pomimo popularności kamionkowych butli i prawdopodobnie niewygórowanej ceny wielu mieszkańców wsi, a także mieszczan należących do biedniejszego pospólstwa nie mogło sobie pozwolić na częsty zakup ceramiki. Jedną z metod przedłużania używalności takich przedmiotów było drutowanie, polegające na ścisłym opleceniu naczynia drucianą siatką, która utrzymywała pęknięty czerep w całości. Tego rodzaju naprawianiem naczyń trudnili się zazwyczaj wędrowni rzemieślnicy, nazywani druciarzami, którzy przemieszczając się od wsi do wsi wozem konnym, a często i pieszo oferowali mieszkańcom swoje usługi wykonując je bezpośrednio na miejscu.
Iwona Karwowska
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 28.5 cm
Rodzaj obiektu
butelka
Technika
techniki garncarskie
Tworzywo / materiał
kamionka, szkliwo, metal
Pochodzenie / sposób pozyskania
darowizna
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1890 — 1910
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1600 — 1699
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1880 — 1910
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Narodowe w Lublinie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna