![MNS/Szt/1250 Portret Johanna Gebharda Rabenera - ujęcie z przodu; Owalny obraz przedstawia mężczyznę w średnim wieku, w ujęciu en trois quarts, w wystudiowanej, choć pozornie swobodnej pozie. Prawą rękę grzbietem dłoni wspiera na biodrze, lewą podtrzymuje połę malowniczo udrapowanego płaszcza w kolorze ciemnego ugru w delikatne złociste wzory, z szaro-niebieskim podbiciem. Dopełnienie stroju stanowi zawiązana pod szyją chusta z modnej w 2. połowie XVII w. weneckiej koronki igłowej w wypukłe floralne wzory typu Point de Venise. Drapowany płaszcz, kosztowne koronki, a także długa, ciemna peruka allonge są oznaką dostojeństwa i godności. Miękki modelunek idealizuje rysy niemłodej już twarzy, łagodząc zmarszczki na czole i wokół ust. W przedstawieniu twarzy zwraca uwagę podjęta przez artystę próba psychologicznej charakterystyki portretowanego. Mężczyzna kieruje w stronę widza uważne, lekko zdystansowane spojrzenie. Mężczyzna ukazany został na ciemnym tle, z połyskującą po lewej stronie podwieszoną kotarą w oliwkowym kolorze i zarysem monumentalnej kolumny przy prawej krawędzi pola obrazowego.](/brepo/panel_repo/2024/02/21/gcj6mk/contain-360-1000-max-mns-szt-1250-diga6861-m.jpg)
Scena w porcie
weduta portowa ze sztafarzem
1680 — 1700
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Jest częścią kolekcji: Europejscy klasycy nowoczesności
Wacław Zaboklicki był uczniem Wojciecha Gersona w latach 1897–1899. Studiował także w Monachium i Paryżu. Dużo podróżował, między innymi do Francji w latach 1904–1912. Z ostatniego roku pobytu na ziemi francuskiej pochodzi obraz Studium pejzażowe znad Oise. Podobnie jak w innych pracach również i w tym widoczne są wpływy Władysława Ślewińskiego, który także uczęszczał do warszawskiej Szkoły Rysunkowej im. Wojciecha Gersona.
Studium pejzażowe zostało namalowane w bardzo uproszczonej formie dającej świadectwo, że to nie próby oddania realistycznego przedstawienia stoją za decyzjami twórczymi, lecz chęć ukazania rzeczywistości przekształconej przez doświadczenie i wizję artysty, który operuje kształtem i kolorem. Widok zostały ujęty z wysoka, a na nim ukazane plamy, czasem tworzące bryły geometryczne w kolorystyce stonowanej z dominacją brązów, zieleni i szarości. Zabudowa jest nieregularna, w górnej jej części można dopatrywać się poruszenia formy. Nie jest to studium dążące do stworzenia próby realistycznego przedstawienia, lecz chęć uchwycenia sposobu postrzegania malarza, na które wpływa jego doświadczenie.
Beata Małgorzata Wolska
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 27.5 cm, szerokość: 27 cm
Rodzaj obiektu
obraz
Technika
technika olejna
Tworzywo / materiał
tektura
Pochodzenie / sposób pozyskania
zakup
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1680 — 1700
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1903
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1953
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Okręgowe w Toruniu
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna