Krzesło

Krzesło o trapezoidalnym siedzisku, na czterech nogach z których przednie są tralkowo toczone, zaś tylne o przekroju kwadratowym, lekko zbieżne, nieco odgięte ku tyłowi, płynnie przechodzą ramiaki boczne oparcia, esowato odchylonego do tyłu. Oparcie ażurowe o kształcie balonowym, szersze u góry, w dolnej partii przewężone i związane rzeźbioną łączyną o motywach roślinnych. Szerokiego ramiak górny z wyraźnym ugięciem, od dołu ozdobnie podkrojonym, od góry ozdobiony ażurowym rzeźbionym zwieńczeniem o motywach roślinno-muszlowych. Ramiaki boczne oparcia zwężające się ku dołowi, tuż nad siedziskiem przełamane, poniżej przełamania przechodzące w tylne nogi. Okrzynienie proste. Ramiaki oparcia, oskrzynienie oraz tylne nogi pokryte fornirem palisandrowym, przednie nogi oraz elementy rzeźbione lakierowane, w kolorze ciemnobrązowym. Siedzisko tapicerowane, obite złotym adamaszkiem w parzyste kremowe pasy pokryte deseniem z wieńców laurowych.

Krzesło stanowi przykład dziewiętnastowiecznej interpretacji motywów barokowych i rokokowych, a jego forma wywodzi się z osiemnastowiecznych mebli w stylu ludwika XV.

Krzesło jest elementem kompletu mebli salonowych, złożonego z sześciu krzeseł (Wil.3945-3950), dwóch foteli (Wil.3943-3944) oraz kanapy (Wil.3942).

Zakup Muzeum Narodowego w Warszawie od osoby prywatnej w 1963 roku, przekazany do zbiorów wilanowskich.