![MNS/A/21521 Klucz hakowy i klucz piórowy na dwuogniwowym łańcuchu - ujęcie z góry; Zestaw kluczy połączonych dwoma owalnymi, żelaznymi ogniwami składa się z większego klucza hakowego i mniejszego piórowego. Klucz hakowy wykonano z żelaznego pręta. Jeden koniec rozklepano na płask i następnie zwinięto w esowate uszko, umożliwiające zawieszenie na kółku. Drugi koniec najpierw zagięto pod kątem nieomal prostym, a samą końcówkę jeszcze raz zagięto ponownie pod kątem prostym w tej samej płaszczyźnie. Zachowany w całości, z niewielkimi ubytkami korozyjnymi, zakonserwowany. Mniejszy klucz o lasce utworzonej ze zwiniętej w rurkę blachy żelaznej, na jednym końcu ma koliste uszko, a na drugim rozklepane pióro zaopatrzone w dwa wycięcia.](/brepo/panel_repo/2023/02/20/n9ur75/contain-360-1000-max-mns-a-21521-diga3927-m.jpg)
Klucz hakowy i klucz piórowy na dwuogniwowym łańcuchu
1176 — 1200
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Jest częścią kolekcji: Wczesne średniowiecze na Pomorzu
Prowadząc w 1960 roku badania powierzchniowe na terenie wsi Dziedzice, niedaleko Barlinka w województwie zachodniopomorskim, archeolodzy – Kazimierz Siuchniński (1928–1981) i Stefan Wesołowski (1927–1995) – zlokalizowali stanowisko osadnicze w Dziedzicach oznaczone numerem 4. Z inicjatywy Muzeum Pomorza Zachodniego (obecnie Muzeum Narodowe w Szczecinie) badania wykopaliskowe prowadził tam w latach 1968–1972 i w 1974 Antoni Porzeziński (1940– ). Na powierzchni 13 750 m2 zarejestrowano aż 126 obiektów, będących pozostałościami wczesnośredniowiecznej osady, mających różnorodne funkcje. Wyróżniono między innymi obiekty mieszkalne, przyjmujące formę półziemianek, jamy zasobowe, odpadowe i produkcyjne, paleniska oraz obiekty o nieokreślonej funkcji. W trakcie prowadzonych prac odkryto wiele przedmiotów związanych z codziennym życiem mieszkańców osady. W przeważającej części były to fragmenty potłuczonych, niezdobionych naczyń glinianych wykonanych w technice ręcznego lepienia. Dominowały między innymi formy jajowate, wazowate, workowate, łagodnie dwustożkowe oraz baniaste. To przede wszystkim na ich podstawie określono czas funkcjonowania osady, który przypadał na 2. połowę VI i VII wiek. Kolekcję zabytków uzupełniały fragmenty glinianych tygielków, bryłek żużli, noże żelazne, oścień, haczyk do wędki, osełki, fragmenty prażnic, kamienne i gliniane przęśliki, szydła oraz kości zwierzęce.
Odkryty w trakcie prac archeologicznych, prezentowany nóż żelazny o niezachowanej rękojeści ma niewielkie rozmiary. Charakteryzuje go wąska głownia, prosty tylec z lekko łukowatym ostrzem oraz trzpieniem wyodrębnionym dwustronnie. Noże były powszechnie używane jako narzędzia w codziennych pracach, zarówno w gospodarstwie domowym, jak i w wyspecjalizowanych warsztatach rzemieślniczych. Te o mniejszych rozmiarach noszono w skórzanych pochewkach przywieszonych do paska.
Grzegorz Durdyń
Autor / wytwórca
Wymiary
cały obiekt: wysokość: 9.35 cm, szerokość: 1.24 cm
Rodzaj obiektu
nóż
Technika
kucie
Tworzywo / materiał
stal
Pochodzenie / sposób pozyskania
badania terenowe
Czas powstania / datowanie
Miejsce powstania / znalezienia
Właściciel
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer identyfikacyjny
Lokalizacja / status
1176 — 1200
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1176 — 1200
Muzeum Narodowe w Szczecinie
1201 — 1225
Muzeum Narodowe w Szczecinie
odkryj ten TEMAT
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
odkryj tę ŚCIEŻKĘ
Ścieżka edukacyjna