skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
Szukaj

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
drewniany zamek do drzwi - Ujęcie z przodu. Drewninany zamek do drzwi, z wyrzeźbionymi dwoma postaciami człowieka oraz z dekoracją w formie ornamentu.

Zamek do drzwi

nieznany

około 1977

Muzeum Narodowe w Szczecinie

rzeźba - Ujęcie ze skosu; Zestaw składa się z dwóch małych figurek antropomorficznych w pozycji stojącej, przedstawiających mężczyznę i hermafrodytę. Wykonano je z czerwonego drewna. Nie zaznaczono im rysów twarzy. Ich ręce przylegają do tułowia, dłonie oparto o podbrzusze. Nogi mają krótkie, ugięte w kolanach, nie zaznaczono im stóp. Obu zaznaczono męskie genitalia, a jednej z nich piersi. Usytuowano je na owalnych podstawkach. Dodatkowo figurki zostały umieszczone przez konserwatora na prostokątnej, drewnianej, ekspozycyjnej podstawie.

Zestaw wróżebny

nieznany

między 1951 — 2000

Muzeum Narodowe w Szczecinie

insygnium z Rusinowa - ujęcie z góry; Bogato ornamentowane insygnium z poroża łosia. Zabytek pokryty jest ornamentem, na który składają się serie poprzecznych zygzaków, zgrupowanych w siedem pasm z jednej strony przedmiotu i osiem z drugiej. Pasma te zawierają od jednej do jedenastu linii. Na jednej stronie umieszczono schematyczne przedstawienie postaci ludzkiej wraz z pojedynczą linią zygzaku. W zależności od orientacji zabytku zdobienie może być interpretowane jako stojąca postać męska z rozłożonymi ramionami lub siedząca postać kobieca z rozłożonymi nogami. Powierzchnia zabytku jest wyświecona na skutek wielokrotnego owijania w skórę. W liniach rytych znajduje się ciemna substancja, prawdopodobnie brud, który nagromadził się w trakcie funkcjonowania zabytku. Na stronie z wyrytą postacią ludzką znajdują się ciemne, liniowe odbarwienia będące efektem kontaktu z korzeniami roślin.

Insygnium z Rusinowa

kultura ahrensburska

10776 p.n.e. — 10641 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

E/16797/ML - Ikona ma formę zamkniętej kasety, wewnątrz której znajduje się deska lipowa i przymocowane do niej gwoździkami namalowane na blasze cynkowej wizerunki świętych. Mosiężna kaseta ma formę prostokąta o falistych bokach. Jej dolna część osadzona jest na metalowej kuli, wewnątrz której znajduje się kula drewniana z otworem do zamocowania drzewca. Kaseta ozdobiona jest trzema półkolistymi „skrzydłami”, zamykającymi całość w formę trójliścia. Jest to symboliczne nawiązanie do formy krzyża, można by więc uznać, że obiekt jest rodzajem krzyża procesyjnego. Kaseta złożona jest z dwóch części, z których każdą można potraktować oddzielnie jako pojedynczy okład ikony. Na jednej stronie przedstawiony został wizerunek MB Kazańskiej, drugą zdobi wyobrażenie Św. Mikołaja, a nad nim znajdują się dwie maleńkie postacie po lewej stronie Chrystus po prawej Matka Boża. Malowidła wykonane na blasze cynkowej są dość schematyczne. Malarsko opracowane zostały tylko twarze i dłonie świętych. W ten sposób przygotowywano wizerunki przeznaczone pod okład, czyli podokładnice. Rysem charakterystycznym dla podokładnic jest całkowicie sprzeczne z tradycją sztuki prawosławnej pominięcie napisów identyfikujących.1 Jasnobrązowe karnacje z zaróżowionymi policzkami, miękki, światłocieniowy modelunek przydają wizerunkom nieco sentymentalnego charakteru. Dopełnieniem wyobrażeń jest grawerunek na okładach, opracowanych znacznie dokładniej. Kaseta (okłady) i skrzydła są grawerowane, brzegi skrzydeł i nimbu Matki Bożej wykończone ażurem. Grawerunek wykonany jest dość precyzyjnie, a ornament zróżnicowany, tworzący niezwykle piękny rysunek postaci i zdobiący tło przedstawień. W dolnej części obu okładów umieszczono napisy jednoznacznie identyfikujące postaci świętych: „??????KI?. ?” (Kazańska Putiewodnica – Przewodniczka, Wskazująca Drogę) i „??. ???????” (Św. Mikołaj). Drzewce, na kt.

Matka Boża Kazańska. Święty Mikołaj

nieznany

1890 — 1910

Muzeum Narodowe w Lublinie

naczynie sepulklarne, urna domkowa - Ujęcie z przodu. Urna gliniana w kształcie czworokątnego miniaturowego domu na czterech cylindrycznych filarach, z otworem drzwiowym zasłanianym ruchomą płytką i sekwencjami potrójnych linii rytych zdobiących dach.

Urna domkowa

kultura pomorska

około 750 p.n.e. — 550 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Ozdoba rzędu końskiego; brzękadło - ujęcie z góry; Zawieszka-brzękadło o brązowej barwie złożone jest z pięciu litych elementów: dużego kółka z lewej, łącznika i trzech blaszek. Przez masywne, duże kółko - służące do zamontowania zawieszki do pozostałych elementów rzędu końskiego - przechodzi jedno z oczek łącznika, złożony z dwóch niewielkich kółek połączonych krótkim prętem. Przy czym płaszczyzny kółek są prostopadłe względem siebie. Przez drugie oczko łącznika przechodzą z kolei oczka trzech blaszek, stanowiących część grającą brzękadła. Blaszkom nadano kształt wysokich trapezów, zwieńczonych na szczytach, mniejszymi niż przy łączniku, kółkami.

Brzękadło, ozdoba rzędu końskiego

kultura halsztacka

około 750 p.n.e. — 550 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

brzękadło, ozdoba rzędu końskiego - Ujęcie z dołu; Zawieszka-brzękadło z brązu złożone z dwóch większych kółek o średnicy 3,8 cm, na które nałożono 6 mniejszych kółek o średnicy 2,5 cm.

Brzękadło, ozdoba rzędu końskiego

kultura halsztacka

około 750 p.n.e. — 550 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

brzękadło, ozdoba rzędu końskiego - Ujęcie z góry; Zawieszka-brzękadło złożone z jednego większego kółka o średnicy 3 cm, na które nałożone są 4 mniejsze kółka średnicy 2,6 cm.

Brzękadło, ozdoba rzędu końskiego

kultura halsztacka

około 750 p.n.e. — 550 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

brzękadło, ozdoba rzędu końskiego - Ujęcie z góry; Zawieszka-brzękadło złożone z jednego dużego kółka o średniecy 6,2 cm, na które nałożone są 3 mniejsze o średnicy 2,3 cm.

Brzękadło, ozdoba rzędu końskiego

kultura halsztacka

około 750 p.n.e. — 550 p.n.e.

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Wycinanka

nieznany

1912

Muzeum Narodowe w Lublinie

Znaleziono 216 obiektów

zobacz wszystkie obiekty

Kolekcje

6
zobacz wszystkie

Ścieżki edukacyjne

6
zobacz wszystkie

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd