treść serwisu

Tradycyjne rybołówstwo Muzeum Narodowe w Szczecinie

Zespół obiektów reprezentujących tradycyjne rybołówstwo indywidualne specyficzne dla dużych akwenów: Zalewu Szczecińskiego, jeziora Dąbie oraz wybrzeża Bałtyku, datowane od końca XIX w. do połowy wieku XX. Wśród nich charakterystyczne narzędzia kolne, pułapkowe, sietne, sprzęt pomocniczy i przeznaczony do transportu oraz narzędzia przeznaczone do połowów zimowych i innych zwierząt wodnych ( kraby, raki). W zespole także charakterystyczne w swej budowie skrzynie marynarskie z 2. połowy XIX wieku, które mieszkańcy Pomorza zabierali z sobą do pracy na morzu na statkach rybackich i handlowych.

Obiekty

0
blok jednokrążkowy z liną i parą haków - Ujęcie z boku; Pojedynczy blok wyposażony w jedno ogniwo wykonane z płaskownika i aż w dwa żelazne haki, które są sklepane na płasko. Po ich złączeniu tworzą zaczep w kształcie koła o średnicy 6,7 cm.  Drewniany blok składa się z korpusu wykonanego z czterech kawałków drewna – dwie części o kształcie owalnym i dwie części o kształcie półkola. Blok opleciony jest grubą liną, która tworzy dwie pętle, z których jedna obejmuje drewniany blok a druga metalowe ogniwo z hakami. Okucie haka wykonane z płaskownika żelaznego o szerokości do 3 cm o przekroju prostokątnym.

Blok jednokrążkowy z liną i parą haków

nieznany

1910 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

czerpak do wylewania wody - Ujęcie z boku; Czerpak wykonany z jednego kawałka drewna z częścią pracującą o prostokątnym przekroju poprzecznym i wyprofilowana rączką, która przewężona jest od spodniej strony umożliwiając podwiniecie palców dłoni chwytającej. Łycha o ściankach ustawionych prostopadle względem dna. Ścianki boczne trójkątne, z wierzchołkiem przy krawędzi nabierającej łychy, gdzie w jednym z narożników widoczny jest ubytek. Na boku czerpaka wyryty jest znak własności, monogram

Czerpak do wylewania wody

nieznany

1920 — 1940

Muzeum Narodowe w Szczecinie

wiersza dwusercowa do połowu raków - Ujęcie ze skosu; Wiersza o formie walcowatej, w środku posiada dwa serca (lejki) w kształcie stożków. Całość wykonana z płaskich deseczek łączonych gałęziami i przepleciona stalowym drutem, w środkowej części zamocowana ruchoma klapka, przez którą wybierano złowione raki.

Wiersza dwusercowa do połowu raków

nieznany

1950 — 1960

Muzeum Narodowe w Szczecinie

obudowa lampy kutrowej - Ujęcie z przodu; Obudowa lampy kutrowej nawigacyjnej. Lico półokrągłe wyposażone w szklaną soczewkę Fresnela, pocienionej tak, by na powierzchni znajdowały się koncentryczne pierścienie, umożliwiające wysyłanie bardziej skoncentrowanej wiązkę światła. Góra stożkowata zwieńczona walcowatą kopułą z trzema otworami przymocowana za pomocą trzech nitowanych blaszek, podstawa płaska, uchwyt pierścieniowaty, nitowany, na jednym z boków prostokątny uchwyt przymocowany na cztery nity, całość wykonana z blachy. Pomalowana na kolor zielony, emitowała światło białe pod kątem 135 stopni. Zaopatrzona w tabliczkę znamionową niemieckiego warsztatu blacharskiego specjalizującego się w pracy przy okrętach SCHIFFSKLEMPNEREI VON PAUL ZIPFEL STETTIN BOLLWERK 19, przy dzisiejszym Bulwarze Piastowskim. Lampa posiada także mosiężną tabliczkę z numerem 7306. Na szkle wygrawerowane dane ostatniej kontroli lampy SL 7306 prawdopodobnie z 1909 roku.

Obudowa lampy kutrowej

1900 — 1909

Muzeum Narodowe w Szczecinie

boja rybacka - Ujęcie z przodu; Boja rybacka, żelazna wykonana techniką spawu malowana na kolor biały, forma stożkowata zakończona owalnym uchem, przez które przechodzi pierścień wyposażony w sznur.

Boja rybacka

nieznany

1900 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

knebel rybacki - Ujęcie z przodu; Knebel rybacki ma formę wydłużonego drewnianego stożka. Wystrugany z jednego kawałka naturalnego drewna, toczony i z dwoma rowkami dookolnymi w górnej oraz jednym, płytkim w środkowej swojej części. Na ostro zakończeniu wytarcia materiału. Krawędź przy największej średnicy ścięta, zaokrąglona.

Knebel rybacki

nieznany

1920 — 1940

Muzeum Narodowe w Szczecinie

laska sołtysa - Ujęcie z prawej; Laska w formie wygiętego na szczycie półokrągło kija ma trzonek pokryty korą, rękojeść odkorowaną, zakończoną rzeźbą w kształcie główki zwierzęcia (węża/kozła).

Laska sołtysa

nieznany

1900 — 1945

Muzeum Narodowe w Szczecinie

pływak do takli łososiowej - Ujęcie z boku; Narzędzie o kształcie prostopadłościanu, wykonane z drewna iglastego, o zaostrzonym jednym końcu, który częściowo zasmołowano na kolor czarny, a drugi koniec pomalowano czerwoną farbą. W górnej części takli wywiercony otwór, przez który przechodzi bambusowa pętla stanowiąca ucho, do której z kolei przywiązany jest sznur.

Pływak do takli łososiowej

nieznany

1920 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

miarka do ustalania wymiaru oczek w sieci - Ujęcie z przodu; Miarka do ustalania wymiaru oczek w sieciach wykonana z płaskiej deseczki w kształcie prostokąta. Zewnętrzne, dłuższe boki oraz narożniki zaokrąglone, krótsze – ścięte prostopadle, ze sladami strugania. Wewnątrz miarki znajduje się prostokątny otwór z zaokrąglonymi narożnikami. Dłuższe krawędzie zaoblone, a krótsze prostopadle ścięte.

Miarka do ustalania wymiaru oczek w sieci

nieznany

1900 — 1920

Muzeum Narodowe w Szczecinie

łyżwy rybackie - Ujęcie przodu ze skosu z lewej; Łyżwy składają się z 2 zasadniczych części: metalowej płozy i drewnianej podstawy. Płoza wykonana z metalowego płaskownika o szerokości 2,7 cm zakończona okrągłą nakładką. W przedniej części zwężona i wygięta ku górze, zakończona małą półokrągłą końcówką. Płoza wpuszczona jest w drewnianą podstawę i umocowana za pomocą jednego metalowego gwoździa, który wystaje z podstawy. Podstawa wyprofilowana na kształt ludzkiej stopy; na przodzie płasko ścięta. W poprzek podstawy wycięto na wylot trzy otwory o prostokątnym przekroju poprzecznym. Przez dwa pierwsze przechodzi pasek skóry, i jeden sznurek służący do przywiązania łyżwy do buta. Przez trzeci otwór, zlokalizowany przy pięcie, przeciągnięta jest uprzęż. Uprzęż wykonana z dwóch pasów skóry połączonych dwoma metalowymi pierścieniami, przez które przechodzi ten sam sznurek.

Łyżwy rybackie

nieznany

1890 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

szpula do sznurów haczykowych - Ujęcie ze skosu; Drewniany, owalny drążek pomalowany na brązowo z rozwidleniami na końcach. Końce jednego z rozwidleń są w przekroju poprzecznym prostokątne, przy czym jeden jest płaski i ścięty ukośnie, a drugi znacznie grubszy i nieco krótszy. Po prawej widocznej stronie jeden z końców rozwidlenia jest okrągły w przekroju poprzecznym i ścięty poprzecznie do osi wzdłużnej. W płaskiej jego części wykonano tulejkowy otwór i włożono metalowy drut, na którym znajduje się porcelanowy krążek. Drugi koniec tego rozwidlenia jest krótszy i prostokątny w przekroju poprzecznym, płaski i ścięty ukośnie na końcu.

Szpula do sznurów haczykowych

nieznany

1900 — 1949

Muzeum Narodowe w Szczecinie

platformy z kolcami do chodzenia po lodzie - Ujęcie ze skosu z prawej; Platformy wykonane z dwóch kawałków drewna połączonych ze sobą na klej. Od spodu przez powierzchnię platform przechodzą po dwie żelazne listwy, których końce wygięto hakowato, prostopadle do podeszwy i zakończono trójkątnymi ostrzami. Każdą z listew do platformy przymocowano za pomocą dwóch nitów, których płaskie główki widoczne są od strony wierzchniej. Z boku znajdują się otwory, przez które przechodzi sznur konopny do mocowania wraz ze skórzanymi pasami do obuwia. Sznurki splatane z supłami. Pasy, porozrywane lub odcięte, zachowały się częściowo na sznurach. Powierzchnia stykająca się z butem została wyprofilowano pod obuwie z obcasem konkretnej wysokości.

Platformy z kolcami do chodzenia po lodzie

nieznany

1900 — 1945

Muzeum Narodowe w Szczecinie

węda pływająca - Ujęcie z przodu; Węda pływająca składająca się z okrągłego pływaka z otworem w środku, wykonanego z korka, na powierzchni którego widać liczne obłupienia. Do pływaka przywiązana jest bawełniana nić, na końcu której umieszczony jest z lewej metalowy haczyk.

Węda pływająca

nieznany

1920 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

takla łososiowa z merkiem - Ujęcie ze skosu z lewej; Jednohaczykowa węda morska dryfująca służąca do połowu pojedynczych łososi znakowana merkiem FM.
Prezentowane narzędzie składa się z dużego, drewnianego pływaka (koby) i sznura oraz 7 pływaków - 2 wykonane z drewna i 5 z kory. Koba z lewej strony zakończona jest haczykiem z przynętą w postaci żywej rybki, której brak, obciążona jest stożkowatym ciężarkiem.

Takla łososiowa z merkiem

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

klamra do haczyków - Ujęcie z przodu; Drewniana klamra ma kształt podłużnej listewki o czworobocznym przekroju. jeden z końców rozszczepiono do 3/4 długości. Drugi zaostrzono na końcu nadając mu stożkowaty kształt pasujący do otworu w ramieniu stojaka, w które wkładano sznurki z zawieszonymi na nich zestawami haczyków do suszenia.

Klamra do haczyków

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

boja znakowa z chorągiewką - Ujęcie z przodu; Oznacznik złożony z boi i chorągiewki. W 1/3 długości żerdzi umieszczony jest owalny pływak, do którego przymocowana jest półkolista deseczka z okrągłym otworem, a na szczycie kawałek siateczkowej, prostokątnej tkaniny w kolorze czarnym. Na końcu żerdzi brak metalowego obciążenia, oznacznik nie posiada znaku rybaka i był pomalowany na brązowo o czym świadczą resztki farby.

Boja znakowa z chorągiewką

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

bosak rybacki - Ujęcie z tyłu; Bosak rybacki wykuty z płaskiego pasa metalu, którego jedną połowę po częściowym rozcięciu wzdłużnym pozostawiono po zwężeniu jako pionowy szpic, a drugą zagięto w dół w półokrąg i również zwężono w szpic. Koniec tego pasa przechodzi na dole w okrągłą obejmę do nasadzania na drzewce.

Bosak rybacki

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

tłok pieczętny - Ujęcie z drugiego boku; Para butów rybackich o wysokich cholewach zszytych z dwóch kawałków skóry, które od przodu sięgają powyżej kolan (ochraniacze). Drewniane podeszwy są podbite grubą, barwioną na kolor czarny, sztywną, prawdopodobnie impregnowaną tłuszczem, skórą za pomocą gwoździków. Czubek prawego buta jest wzmocniony kawałeczkiem skóry, a lewy ma wzmocnione skórą palce.

Buty rybackie z długą cholewką

nieznany

1901 — 1930

Muzeum Narodowe w Szczecinie

raki do chodzenia po lodzie - Ujęcie z przodu; Czteroramienne raki wykonane techniką kowalską o ramionach na narożach hakowato odgiętych ku dołowi i zakończonych ostro. Płaszczyzna dla oparcia podeszwy buta prostokątna, na krótszych bokach odgięte ku górze żelazne kabłąki zakończone otworami w kształcie pierścienia. Do otworów przywiązywano skórzane paski na przemian z paskami tkaniny dla wzmocnienia wiązania. Paski skórzane i z tkaniny mocowane były do raków na stałe, jeśli wiązanie się urwało dowiązywano nowe. Aby raki zawsze były w komplecie wiązano je sznurkiem konopnym.

Raki do chodzenia po lodzie

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Skrzynka do przechowania i przenoszenia przynęty - Ujęcie ze skosu z lewej; Drewniana skrzynka w formie niecki, w przekroju poprzecznym – półkolista. Dłuższe boki i podstawę wykonana z płaskich klepek przytwierdzonych do krótszych, pełnych boków zaopatrzonych w uchwyty, Klepki do boków przybite gwoździkami.

Skrzynka do przechowania i przenoszenia przynęty

nieznany

1901 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

bierka cylindryczna - Ujęcie z przodu; Bierka w kształcie cylindra służąca do robienia sieci o oczkach o długości boku 65 mm. Wykonana z jednego kawałka wystruganego drewna, wydrążona w środku. Na obrzeżu cylindra ma przymocowany mały gwoździk.

Bierka cylindryczna

nieznany

1900 — 1920

Muzeum Narodowe w Szczecinie

bierka płaska - Ujęcie z boku; Bierka płaska wykonana z jednego kawałka drewna. W przekroju ma kształt łezkowaty, płaszczyznę profilowaną. Góra i dół ścięte są pod kątem prostym, tył i przód zaoblone.

Bierka płaska

nieznany

1900 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

wiersza - Ujęcie z boku; Wiersza wypleciona z wikliny o długim, prostym, cylindrycznym korpusie zakończonym stożkowato z prawej strony a okrągłym otworem z lewej. Wykonana z wiklinowych prętów ułożonych na trzech obręczach z cienkich patyków, które przepleciono spiralnie w kilkunastu miejscach łykiem. Wewnątrz dwa lejki stanowiące integralną całość z korpusem. W około połowie długości narzędzia wycięty prostokątny otwór, przez który wyjmowana byłą ryba. Pierwotnie najprawdopodobniej do otworu mocowane były drzwiczki.

Wiersza

nieznany

1901 — 1939

Muzeum Narodowe w Szczecinie

kleszczka - Ujęcie ze skosu; Kleszczka wykonana z jednego kawałka prostej, płaskiej, profilowanej deseczki. Jeden koniec u dołu ma owalnie zakończony, drugi u góry wycięty w kształt litery C. U dołu w górnej części kleszczki znajduje się wyżłobiony otwór, pośrodku którego wystaje cienka igła, która służyła do owijania na niej nici.

Kleszczka

nieznany

1900 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Klamerka do mocowania suszących się sieci - ujęcie z tyłu; Drewniana klamerka do mocowania suszących się sieci rybackich. Wykonana z kawałka drewna wyciętego w kształt zbliżony do litery V.  Wydłużony otwór, górą zaokrąglony, dołem ramiona klamry wywinięte są lekko na zewnątrz. W górnej części posiada znak własności w postaci kreskowych kompozycji.

Klamerka ze znakiem własności

nieznany

1890 — 1950

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 51 obiektów

Brak wyników

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
Data do:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
asd