treść serwisu

Zwyczaje obyczaje

aria-describedby="share_tooltip2" aria-label="Udostępnij"

Treść ścieżki edukacyjnej

W życiu każdego człowieka są przynajmniej dwa ważne momenty: narodziny i śmierć. Oprócz nich jest jeszcze wiele innych chwil, które uroczyście obchodzimy, np. chrzciny, zaręczyny czy śluby. W różnych religiach, ale też w różnych krajach czy regionach mogą one przebiegać inaczej. Naturalnym rytmem naszego życia jest żegnanie się z jednym okresem i witanie nowego oraz przechodzenie od jednego etapu do kolejnego. Towarzyszą temu niezwykle ciekawe obrzędy, które zaraz poznasz!

Opracowanie:

Renata Pernak

Licencja

Uznanie autorstwa

Zwyczaje obyczaje

Słownik pojęć:

Obrzęd – wszystkie widoczne zachowania i czynności związane z daną uroczystością; zwykle są utrwalone przez tradycję i mają własne znaczenie. Bardzo często są one powiązane z daną religią.

Obyczaj – przyjęty przez daną grupę sposób postępowania w danej sytuacji; jego nieprzestrzeganie byłoby źle postrzegane przez tę grupę. Obyczaje są elementem tradycji przekazywanym z pokolenia na pokolenie, dlatego zmieniają się bardzo powoli. Przykładowo w wielu religiach obyczaj wskazuje, w jakim stroju możemy wejść do świątyni – czy musimy zakrywać głowę albo ściągać buty. Złamanie go mogłoby skutkować prośbą o opuszczenie danego miejsca.

Pergamin – cienki materiał, na którym piszemy; powstały ze skóry zwierząt.

Synagoga – miejsce spotkań i modlitwy wyznawców judaizmu, czyli Żydów.

Szlachta – w dawnej Rzeczpospolitej była to grupa społeczna, która cieszyła się wieloma przywilejami. Szlachcic, czyli przedstawiciel szlachty, posiadał na własność ziemię, a jego dzieci mogły ją po nim odziedziczyć.

Tora – święta księga judaizmu, czyli religii wyznawanej przez Żydów. Zwana również Pięcioksięgiem, ponieważ składa się na nią pięć pierwszych ksiąg Biblii, nazywanych Księgami Mojżeszowymi (w tradycji chrześcijańskiej są to: Księga Rodzaju, Księga Wyjścia, Księga Kapłańska, Księga Liczb oraz Księga Powtórzonego Prawa).

Zwyczaj – przyjęty przez daną grupę sposób postępowania w danej sytuacji; jego nieprzestrzeganie nie powoduje jednak żadnych poważnych konsekwencji. Zwyczaje są elementem tradycji przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Przykładowo współcześnie wciąż za mile widziany zwyczaj uważa się przepuszczenie kobiety w drzwiach, choć nikt już od mężczyzn nie wymaga, żeby to robili. Zwyczaje również ulegają powolnym zmianom w czasie, czego dowodem jest powyższy przykład.

Żydzi – wyznawcy religii zwanej judaizmem; przez wieki osiedlali się w wielu miejscach na całym świecie, m.in. w Polsce. W roku 1948 powstało państwo Izrael, w którym mieszka wielu Żydów.

Obiekty wykorzystane w tej ścieżce edukacyjnej

0
Dwa czarne skórzane pudełka - jedno większe, drugie mniejsze, z brązowynu rzemieniami, z jednej strony ciemnymi, z drugiej jaśniejszymi. Skóra poprzecierana, zwłaszcza rzemień przy większym pudełku. Rzemień przy większym pudełku ze splątaniami w węzły

Filakteria (hebr. tefilin)

nieznany

non post 1939

Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

lico

Toast Weselny

ok. 1874

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

lico

Castrum doloris... Caroli Gustavi

Dahlberg Erik J. rys., Pautre I. ryt.

1696

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

E/530/ML - Strój głowy. Wokół czoła jakby diadem ze wstążek koloru zielonego i czerwonego oraz perełek. Pozostałą część pokrywają liczne kwiaty umocowane na czerwonej satynie z tyłu wstążki. Noszony przez pannę młodą.

Strój głowy panny młodej

nieznany

1901 — 1910

Muzeum Narodowe w Lublinie

Portret trumienny męski z przedstawieniem nieznanego szlachcica herbu Lubicz. Pole obrazowe w kształcie nieforemnego sześciokąta. Ujęcie portretowanego od strony prawej, w zwrocie 3/4 do widza. Na neutralnym, srebrzonym tle - realistyczne przedstawienie szlachcica. Twarz potraktowana portretowo, ramiona płaszczyznowo zarysowane. Przedstawiony mężczyzna w średnim wieku, w typie sarmackim - długie wąsy, podgolone włosy, ubrany w czarny żupan spięty pod szyją czerwono-ugrowym guzem; widoczny fragment kołnierza białej koszuli. Twarz malowana laserunkowo, z próbą oddania cech charakterologicznych, pociągła. Długi, prosty nos, małe, lekko przymknięte oczy. Po prawej stronie herb szlachecki. W czerwonym polu tarczy herbowej - godło - srebrna podkowa zwrócona ocelami do dołu, pośrodku niej - srebrny krzyż kawalerski. Nad tarczą korona szlachecka z klejnotami w postaci trzech strusich piór oraz labry w formie stylizowanych liści akantu. Herb otoczony inicjałami

Portret trumienny męski

nieznany

między 1701 — 1720

Muzeum Narodowe w Lublinie

scena rodzajowa - ujęcie z przodu; We wnętrzu chaty przedstawiono postaci kobiet i mężczyzn w strojach ludowych, zgrupowane według prostego stołu, przesuniętego nieznacznie w prawo od pionowej osi obrazu. Na pierwszym planie postać siedzącej kobiety przy stole i dwóch mężczyzn naprzeciw siebie, dłoń jednego z nich i kobiety na stole - obie przykryte tkaniną. Za stołem stojąca kobieta z chustą przy ustach i mężczyzna z kropidłem; po lewej stronie obrazu grupa stojących kobiet i widoczne za nimi głowy dwóch mężczyzn w kapeluszach - jeden z nich z instrumentem muzycznym (skrzypcami?); po prawej stronie obrazu trzy sylwetki kobiet, stojąca najbliżej stołu okryta kraciastą chustą; za nimi, w głębi widoczny fragment otwartych drzwi, na ścianie w głębi, po lewej trzy zawieszone obok siebie obrazy.

Zaręczyny

scena rodzajowa

Przerwa-Tetmajer, Włodzimierz

1895

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Widok 2 Lico

Roman Potocki na łożu śmierci

Rysunek

Axentowicz, Teodor

XX wiek

Muzeum – Zamek w Łańcucie

Znaleziono 7 obiektów

Brak wyników

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
asd